AMERIKAAKSCHE DIPTERA. 83 



Ik kom dus tot het besluit, dat wij hier aan drie verschillende , 

 hoewel zeev verwante soovten te denken hebben, die in de teekening 

 dei - vleugels en in de witte behaving der drie laatste lijfsringen met 

 elkander overeenkomen , maar zich overigens door de hierboven aan- 

 geduide kenmerken laten onderscheiden. 



7. Anthrax c e I e r Wied. 



Wied. Auss. Zweifl. I. 310. 77 5 Macq. Dipt. ex. II. 1. 69. 43. 



Een $ van Arizona in Noord-Araerika (Neumogen) , dat vnj wel 

 aan bovenstaande beschrijvingen beantwoovdt . bevindt zich in 's Rijks 

 museum te Leiden. 



8. Anthrax f e s t i v a Phil. 



Philippi , Verlt. zoo/, hot. Ges. Wien , XV (.1865). 668. 16 ; v. d. Wulp, 

 Notes from the Leyd. nuts. IV. 76. 4. 



Twee mannelijke exemplaren uit Chile iu het Leidsehe museum. 



Thilippi's beschvijving past vooral op een dezer exemplaren. Het 

 andere wijkt eenigszins af door het donkerder sciiildje en door iets 

 meer uitbreiding van den donkerbruinen zoom aan den voorrand der 

 vleugels; deze treedt namelijk 00k nog in de radiaalcel, waarvan 

 alleen het verbreede einde vrij blijft, en neemt 00k de geheele bovenste 

 wortelcel in tot even voorbij de middeldwarsader ; bovendien hebben 

 sommige dwarsaderen een zweem van donkere bezooming (zie PI. 9 

 fig. 7). Daar overigens geen wezenlijk ontlerscheid te bespeuren is 7 

 houd ik het laatstbedoelde exemplaar slechts voor eene donkere 

 varieteit. 



9. Anthrax P e r i in e I e Wied. 



Wied. Auss. Zweifl. I. 583. 16. 



Een $ van St. Barthelemy (Delaunay), in het museum te Brussel 

 aanwezig, meen ik tot deze soort te moeten rekenen. De behaving 

 van den laatsten lijfsring is blinkend zilverwit. Het exemplaav is 10 

 mm. lang en dus gvootev dan doov Wiedemann wovdt aangegeven 

 (32 1.). De soort behoort tot dezelfde groep als onze A. hottentotta L. , 

 waarmede zij in het aderbeloop volkomen overeenstemt ; de voorrand 

 der vleugels is evenwel niet geel, maav even zuivev glasachtig als de 

 ovevige oppevvlakte; alleen de uitevste wovtel is bvuingeel, welke 

 kleuv aan den voorrand niet verder dan tot de worteldwarsader reikt. 



