AMERIKAANSCHE DIPTERA. 89 



E. Lynch Arrib. Asil. argent, sep. 6. 3; — Blepharepium coarctation, 

 E. Lynch. Arrib. 1. c. 73. 3 ; — Dasypogon bonariensis , Macq. Dipt. ex. 

 I. 2. 194; — ? Blepharepium luridum, Rond. in Baucli et Truqui, Studie 

 entom. I. 89 48 ; — Dasypogon subcontracts , Walk. Dipt. Saitnd. 455 ; — 

 Senobasis annulatus , Bigot , in R. dc la Sagra, Hist. phys. pol. et vat. de 

 Vile de Cuba, 789 pi. 20 f. 3; — Dasypogon secabilis, Walk. Trans, ml. 

 Soc Land. n. ser. V. 276 ; Bell. Dill. Most. II. 63. 1. pi. 1 f 4 ; — Senobasis 

 auricincta, Schin. Verh. zool. hot. Ges. Wien, XVII (1867) 371. 31. 



Twee mannetjes nit Argentina (Weyenbergh). 



Als men de analytische tabel raadpleegt, door Schiner van de 

 genera der Asiliden gegeven *), dan zou deze soort tot het geslacht 

 Senobasis Macq. kunnen worden gebragt; iramers de voorscheenen 

 hebben een, zij het ook niet zeer grooten einddoorn; het achterlijf is 

 aan den wortel duidelijk versmald ; de vlengels hebben slechts twee 

 cubitaal cellen en de vierde achtercel is zoowel als de anaal-cel 

 (onderste wortelcel) gesloten. Intusschen beantwoordt de soort geenszins 

 aan al de kenmerken, door Macquart aan het geslacht toegeschreven. 

 Die kenmerken zijn evenwel niet eens door den antenr van het 

 genus altijd in 't oog gehouden. Macquart noemt het derde sprieten- 

 lid knodsvormig en spreekt van de mannelijke genitalien als met een 

 paar kromme haken voorzien ; in zijne afbeelding van Senobasis analis 

 {Dipt. ex. I. 2, pi. 5 f. 1) is dit een en ander te zien. De beide andere 

 soorten, door hem tot het genus Senobasis gebragt, (S. macidipennis 

 en fenestrata Macq.) , schijnen echter nog al van de door hem aan- 

 gegeven generieke kenmerken af te wijken , en hij zelf kon ook niet 

 zeker zijn of zij werkelijk daarmede overeenkwamen, want van 

 beiden kende hij slechts het $ , terwijl fenestrata bovendien door hem 

 beschreven is naar een exemplaar, waaraan het derde sprietenlid 

 ontbrak. Zeker is het althans dat S. maculipennis niet in het geslacht 

 Senobasis past, want Macquart noemt van deze het derde sprietenlid 

 „fusiforme, peu renfle," dus geheel anders als hij oorspronkclijk in 

 de generieke kenmerken heeft aangegeven. 



Nu heeft Rondani een Dasypoginen-geslacht opgerigt , dat hij 

 Blepharepium noemt, en daarin past zoowel Senobasis macidipennis 

 Macq. als de soort, door Perty onder den naam van Lapliria coarctata 

 beschreven en welke ik thans voor mij heb. De bekwamc schrijver 



1) Verh. zool. hot. Geselhch. Wien., XVI. p. 654 en volg. 



