

AMERIKAANSCHE DIPTEBA. 19 



stekelachtige macrocheten ; buik op het midden der ringen met stevige 

 borstels. Pooten zwart, onder aan de voordijen en aan de buitenzijde 

 der scheenen met vele borstels. Vleugelsclmbben en wortel der vleu- 

 gels roodgeel, welke kleur aan den voorrand tot halverwege de vleu- 

 gellengte reikt; de vlengels overigens met licbt bruingrauwe tint; 

 aderen donkerbruin, in bet wortelgedeelte bruingeel; ombuiging der 

 discoidaal-ader met bijna regten boek; de spitsdwarsader gebogen; 

 scbijfdwarsader bijna regt. 



Een 2 van Arizona (Neumogen) in het museum te Leiden. 



8. Ecliinomyia r o b u s t a Wied. 



Tachina robusla, Wied. Auss. Zweifl. II. 290. 15; — Ecliinomyia 

 analis, Macq. Dipt. ex. supp. 1. 144. 4. pi. 12 f. 3. 



Een $ uit Argentina (Weyenbergh). 



Aan de wangen zijn omlaag, digt tegen den oogrand, een paar 

 borstels ; aan den buik zijn alleen in 't midden borstels. 



Het komt mij niet twijfelachtig voor, dat E. analis Macq. (wel te 

 onderscbeiden van E. analis Fabr.) dezelfde soort moet zijn als Tachina 

 robusla Wied. In de bescbrijving kan ik geen wezenlijke punten van 

 verscbil vinden; alleen noemt Wiedemann de vleugelschubben „elfen- 

 beinweiss", terwijl Macquart ze beschrijft als „ un peu roussatres". 

 Mijn exemplaar komt in dat opzigt met Wiedemann's opgave overeen ; 

 daarentegen beantwoordt bet, wat den vorm der sprieten betreft, ten 

 voile aan de bescbrijving, daarvan door Macquart gegeven; diens 

 afbeelding overigens is, als gewoonlijk, te ruw om daarop eenige 

 conclusie te gronden. 



9. Eehinomyia i in in a c u 1 a t a Macq. 



Macq. Dipt. ex. supp. 4. 169. 6. pi. 15 f. 8; v. d. Wulp, Notes 

 from the Leyd. mas. IV. 83. 15. 



Een $ van Arizona (Neumogen) in het Leidsch museum reken ik, 

 voorloopig althans, tot deze soort, omdat Macquart's bescbrijving 

 daarop geheel kan worden toegepast. Het verscbil in vaderland (Mac- 

 quart geeft Brazilie aan) zou echter wel eene aanleiding zijn tot twijfel. 



Het aangezigt heeft een sterken geelrooden weerschijn, vooral aan 

 den mondrand ; de wangen zijn zonder borstels ; de palpen zijn zeer 

 dun; het derdc sprietenlid is ongeveer even lang als het tweede. 



