32 AMERIKAANSCHE DIPTERA. 



stompen hoek; spitsdwarsader regt; scliijfdwarsader gebogen, op twee 

 derden der spitscel ingewrickt. 



Een paartje van Argentina (Weyenbergh). 



4. D e x i a tennicornis n. sp. 



Cinerea ; capite albido ; scutello , abdomine pedibusque rufis ; abdo- 

 mine vitta dorsali maenlisque duabus nigris ; antennarum articulis 

 basalibus rufis, articulo tertio nigro, elongato; alarum costa testacea. — 

 $ long. 9,5 mm. 



Kop (PI. 2 fig. 5) zijdeachtig wit met grijzen weerschijn; voorhoofd 

 smal , op de kruin naauwelijks een zesde van de kopbreedte innemende ; 

 voorhoofdsband zwart , naar voren een weinig verbreed ; aangezigt in 't 

 midden zonder kielvormige verhooging; mondrand vooruitstekend , met 

 roodgelen weerschijn. Sprieten lang en smal; de beide eerste leden 

 roodgeel; het tweede eenigszins opgeboogd, met een langeren en een 

 paar kleinere borstels ; het derde lid zwart , driemaal zoo lang als het 

 tweede; de borstel kort maar digt gevederd, aan den wortel verdikt. 

 Palpen lang en dun , roodgeel , met zwarte borstels. Thorax aschgrauw, 

 van boven donkerder , in de borstzijden grijs ; op den rug van voren 

 eenige aanduiding van zwartachtige langsstrepen ; schildje roodgeel. 

 Achterlijf kegelvormig, doorschijnend roodgeel; over de drie eerste 

 ringen eene zwarte rugstreep, die aan 't eind van den tweeden en 

 derden ring verbreed is ; ter wederzijde van den derden ring eene 

 zwarte vlek ; de beide laatste ringen bovendien met witte weerschijn- 

 vlekken. Pooten roodgeel, met zwartbruine tarsen. Vleugelschubben 

 geelachtig. Vleugels (fig. 6) bruinachtig grauw, langs den voorrand met 

 bruingele tint ; ombuiging der discoidaal-ader afgerond ; middeldwarsader 

 voor het midden der schijfcel; scliijfdwarsader zacht gebogen , op twee 

 derden der spitscel ingewricht. 



Een $ van Argentina (Weyenbergh). 



Bij deze en de beide volgende soorten is de zuiger langer en 

 hoornachtiger dan bij onze Europesche Dtwia's , ofschoon niet zoo lang 

 als in het geslacht Prosena en ook niet, zooals daar, tot het einde 

 dun , maar met verdikte eindlippen : voorts is de ombuiging der discoidaal- 

 ader niet hoekig en scherp, maar afgerond. Waarschijnlijk znllen zij 

 later, op grond van deze en welligt nog andere kenmerken, tot het 

 vormen van een afzonderlijk genus aanleiding geven. 





