AMERJKAANSCHE DIPTERA. 47 



vrijlaten; het achterlijf digt met fijne borstels bezet; onder den voor- 

 laatsten buikring een paar groote schubvormige aanhangsels. Pooten 

 zwart; de dijen met witten weerschijn. Vleugelschubben witachtig. 

 Vleugels glasachtig met flaauwe bruinachtige tint en een duidelijk 

 randdoorntje ; middeldwarsader op twee derden der schijfcel; cubitaal- 

 ader en discoidaal-ader evenwijdig; schijfdwarsader naauwelijks iets 

 gebogen, op een derde gedeelte der eerste achtercel ingewricht. 



Een $ uit Argentina (Weyenbergh). 



De soort is digt verwant aan Anthomyia Lindigii Schin. (Dipt. 

 Nov. Reise, 298. 12), die zich echter onderscheidt door de naarvoren 

 uit elkander loopende thorax-strepen en den zwartbruinen zoom aan 

 den voorrand der vleugels; de vorm van den kop en het achterlijf 

 is volkomen zooals Schiner dit van zijne soort aangeeft; hij maakt 

 evenwel geen melding van aanhangsels aan den buik bij het $. 



6. Chortophila chlorogaster Wied. 

 Wied. Auss. Zweifl. II. 427. 12. 



Op een $ van Argentina (Weyenbergh) past Wiedemann's bcschrij- 

 ving van het $ volkomen, buiten de gewone sexuele verschillen. 

 Mijn exemplaar heeft het voorhoofd breed, met een zwarten , van 

 achteren diep gespleten langsband; de sprieten zijn zwart, met langen, 

 aan het wortelderde iets verdikten rugborstel. 



7. H o in ;i 1 in \ i ;i canicularis L. 



Mnsca canicularis, Linn. Faun, suec. 1841; Schrank, Ins, austr. 

 462. 938; Fabr. Syst. Antl. 303. 97; Fall. Muse. 69. 72; —Anthomyia 

 canicularis, Meig. Syst. Beschr. V. 143. 104; Macq. Suit a Buff. Dipt. 

 II. 334. 5; Zett. Ins. lapp. 681. 86; id. Dipt. Scand. IV. 1573. 188; — 

 Philintha canicularis, Rob. D. Myod. 568. 1 ; — Homalomyia canicularis, 

 Schin. Faun, austr. I. 654; — Anthomyia chilensis, Macq. Dipt. ex. 

 II. 3. 171. 4; Blanch, by Gay, Hist. /is. y pol. de Chile, Nil. 442. 1. 



Een $ van Buenos-Aires (Weyenbergh) volkomen gelijk aan onze 

 inlandsche exemplaren. 



CORDYLURINAE. 



1. (Jordylura biniaculata Low. 

 C. biniaculata, Low, Wien. Ent. Monatschr. IV. 81. 3; id. Dipt. 

 Amer. sept. Cent. III. 40; — C. maculipennis, v. d. Wulp, Tijdschr. 



