I'.'- LANGWERFIGE DEXIKEN-V O It MEN. 



1. Cordy I igaster petiolata Wied. 



Dexia petiolata , "Wied. Anss. Zveijl. II. 374. 10; — Cordyli- 

 g aster petiolatus , Macq. Dipt. ex. II. 3. 90. 1. pi. 10 f. 6; — 

 Megistog aster fuscipennis , Macq. Dipt. ex. suppl. 4. 213. 1. pi. 19 

 f. 7. — PI. 6, fig. 1 (c?) en 2 (?). 



"Wiedemann Lesclireef deze poort naar Braziliaansche exemplareri 

 nit liet Frankfurter museum. Toen Macquart voor haar het geslacht 

 Cordyligaster instelde , voegde hij daarbij eene vrij kennelijke af- 

 beelding , die naar den vorm de.s achteflijfs blijkbaar het $> voor- 

 stelt , ofschoon de lange klauwen en voetballen aan het <? doen 

 denkeri. Later heeft Macquart de soort nog eens ontmoet onder 

 exotische vliegen, die hij van Bigot onder de oogen kreeg, maar, 

 gelijk hem wel meer gebeurde , haar niet herkend en op nieuw 

 als Megistog aster fuscipennis beschreven en afgebeeld (Dipt. ex. 

 supp. 4); zijne afheelding aldaar (pi. 19 f. 7) toch stelt duidelijk 

 het <? voor van Cordy 'lig aster petiolata. Dat hij daar Java als vaderland 

 aangeel't , moet op een misverstand berusten , want Schiner ont- 

 ving indertijd van den heer Bigot typische exemplaren van Megisto- 

 gaster fuscipennis Macq. , wier herkomst van Amazonie op het 

 etiquet stoiid aangeduid (zie Schiner , Diptcra Novara lieise p. 322 , 

 de nool). 



Macquart , die Cordyligaster onder de Dexinen had geplaatst ? 

 rangschikte daarentegen Megistogaster ten onrechte onder de Tachi- 

 ninen. Tot deze onjuiste opvatting werd hij verleid , omdat hij 

 meende , dat in zijn laalstgenoemd geslacht ook thuis behoorden 

 eenige exotische Tachiua-sooYlen van Wiedemann , met T. Beelsehuh 

 aan het hoofd, die door dezen als eene afzonderlijke groep zijn 

 bijeengevoegd en zich ook door slanke gestalte onderscheiden Indien 

 Macquart die Tachina-soorten in nalura gekend had, zou hij nim- 

 mer tot die samenvoeging zijn gekomen , want zij zijn inderdaad 

 geheel andere vliegen, die wel in vergelijking van de TUchinomyitf 's 

 en dergclijke Tachinen-soorten zeer slank kunnen heeten , maar 



