LANGWERPIGE DKXINEIT-tORMEN'. 193 



hemelsbreed verschillen van het geslaeht Cordi/lig aster met zijn 

 uitgerekt en aan den wortel ingeknepen aehterlijf '). 



Van Corclyligaster petlolata Wied. bezit ik drie cxemplaren (2 

 mannen en een 5) van Suriname. De verlengde poo'en , het ader- 

 beloop der vleugels, de macrocheten des achterlijfs en de gevederde 

 sprietborstel doen haar aanstonds als eene Dexine kennen; doch 

 van alle mij bekende geslachten wijkt zij af door het lange en als 

 't ware gesteelde aehterlijf, dat haar, — gelijk Wiedemann het 

 uitdrukte, — een ichneumoniden-achtig voorkomen geeft. Het 

 voorhoofd (zie fig. 3) steekt niet vooruit en is in beide sexen vrij 

 smal, bij het $ echter smaller en vooral naar boven vernauwd; 

 over de geheele lengte is het, ter wcderzijde van den zwarten 

 middenband, met stevige macrocheten bezet; de wangen en kin- 

 bakken zijn smal; de naakte oogen daarentegen zijn groot en dalen 

 tot vrij dicht bij het benedeneinde van den kop af. De sprieten 

 zijn laag ingewricht, zoodat zij, vooral bij het <?, verder van de 

 kruin dan van den mondrand zijn verwijderd; het tweede lid draagt 

 van boven een langen borstel; het derde lid is nauwelijks driemaal 

 zoo lang als het tweede; de sprietborslel is slechts kort gevederd, 

 aan het verdunde einde niet meer dan behaard. De palpen zijn 

 zwart en dik. Het aehterlijf is zwart behaard , en stevige macrocheten 

 bevinden zich niet alleen aan het einde van al de ringen, maar 

 ook op het midden van den tweeden en derden ring; de genitaal- 

 opening van het S bevindt zich onder aan den laatsten buikring, 

 een weinig voor het einde (zie fig. A). De middeldijen zijn niet 

 langer dan de achterdijen; de achterschenen zijn aan de basis dun, 

 maar worden reeds voor het midden breeder, inzonderheid bij 

 het 2. De vleugels zijn korter dan het aehterlijf; de discoidaal-ader 



1) De bovenstaande bijzonderheden heb ik reeds voor verscheidene jaren op 

 eene der vergaderingen van de Entomologische Vereeniging kortelijk bebandeld 

 (zie Tijdschr. v. Ent. XV. lviii). Voor Tacliina Beelsebub en Dialolus werd sedert 

 door mij het geslaeht Orectocera opgericht {Dipt. Sumatra exp. p. 39). Van de 

 overige soorten , door Wiedemann in deze groep geplaatst , behooren T. spinipenms 

 en Iris volgens Schiner tot het genus Minlho, en T. macilenta tot Phorocera 

 (zie Schiner 1. c). 



