102 AANTEEKENJNGEF BETREFFEKDE 



achterheupen , alsmede de spits der achterdijen zwart ; ook de larsen, 

 vooral die van het laatste paar pooten , verdonkerd ; aan de vier 

 voorste pooten hebben de dijen van onderen en de schenen aan 

 de buitenzijde enkele lange borstelharen (fig. 8 en 9). Kolfjes geel , 

 de steel bleeker ; de uitstaande haarbundeltjes ter wederzijde van 

 den achterrug wit. Vleugels met bruingrauwe tint, naar het eind 

 van den voorrand lets donkerder ; spitsdwarsader boogvormig; achter- 

 dwarsader zeer scbeef liggeud en sterk gebogen*. 



Verscheidene exemplaren (2 mannetjes en 7 wijfjes) van Java, 

 deels Goenoeng Tji Salimar (3000 voet) , deels te Tji Bodas , 

 Goenoeng Gede (4000 voet.) gevangen (Kannegieter). 



6. Psilopus anthracoides n. sp. $ ?. 



Purpurascente-niger ; capite cyaneo-viridi ; antennis pedibnsque 

 nigris; alis nigris, limbo postico sinuato-subhyalinis. 



Long. 3 — 3,5 mm. 



Deze kleine Psilopus is zeer kenbjaar aan de zwarte kleur van 

 het lichaam , waaraan slechts weinig metaalgloed te zien is en 

 aan de grootendeels zwart geteekende vleugels. A.lleen het voorhoofd 

 en het aangezicht hebben een meer levendig blauwgroenen metaal- 

 gloed. De kinbaard is wit. De zwarte sprieten eindigen in een 

 kegelvormig derde lid, waaraan een haarvormige eindborstel is 

 gehecht , die bij het $ ongeveer zoo lang als het lichaam , doch bij 

 het ? beduidend korter is ; de aanhechting van dien borstel is 

 duidelijk te zien en bevindt zich boven aan het eenigszins stompe 

 einde van het derde sprietlid (fig. 11). De monddeelen , pooten en 

 kolfjes zijn zwart. Het achterlijf is matig met zwarte uitstaande 

 haren bezet ; van de mannelijke genitalien heb ik getracht eene 

 schets te geven (fig. P2). De pooten zijn bij deze soort vrij forsch 

 en niet lang ; aan de midden- en achterschenen zijn eenige zwakke 

 borstels. De vleugels (fig 13) zijn zoo donker zwart. , dat het eenige 

 moeite kost het aderbeloop te onderscheiden ; de zwarte kleur laat 

 de uiterste spils en den geheelen acht errand vrij, met verscheidene 

 inkepingen , waarvan een zelfs tot even in de discoidaal-cel is 

 uitgebreid ; doch ook daar , waar het zwart niet is doorgedrongen, 



