SARCOPHAGULA XOV. GEN. 174 



is klein en bij gevolg het derde segment der voorrandsader merkelijk 

 korter dan het volgende. Aan het eind der hulpader bevindt zich 

 gewoonlijk een duidelijk randdoorntje. 



Bij de mij bekende soorten zijn de macrocheten van den 

 thorax goed ontwikkeld en ook in 't oog vallende dorsocentraal- 

 horstels aanwezig; macrocheten bevinden zich op den rug van 

 het achterlijf aan den achterrand van den tweeden en derden 

 ring; de anale ringen van het £ zijn niet zoo sterk ontwikkeld 

 als bij de echte Sarcophagen , maar hebben toch ook den bolrorfden 

 vorm, waardoor deze zich onderscheiden. 



Tot het geslacht Sarcophagula behooren Sarcophaga occidua F. , 

 voorts S. canescens , brevispma, genalis, palllcrus en despecta 

 Thomso {Dipt. Tkigen. Reset) , en waarschijnlijk ook S. calida , 

 surinamensis , terminalis, amata, sugens, ohsoleta en <parvula Wied. 

 Allen zijn uit Zuid-Amerika , met uitzondering van S. pallicrus 

 Thorns. , die in Australie voorkomt. 



