fi EENIGE JAVAANSCHE DIPTERA. 



Het lichaam is forsch gebouwd en eentoonig bruin gekleurd. 

 Voorhoofd en schedel verheffen zich ver boven de betrekkelijk 

 kleine oogen en ook het achterhoofd is vrij sterk ontwikkeld, het- 

 geen ook in verband met het bijzonder groote wortellid der sprieten, 

 aan den kop, van terzijde gezien , een vreemd voorkomen geeft 

 (zie fig. 7). Op het voorhoofd en den schedel is eerie dichte, wit- 

 achtige beharing. De sprieten zijn ruim driemaal zoo lang als het 

 lichaam; het eerste lid is bruinachtig geel , zeer dik en groot, 

 eenigszins cylindrisch, met witachtige beharing; het tweede lid van 

 dezelfde kleur, veel kleiner en knopvormig; de verdere leden sterk 

 verlengd en uiterst dun, als een fijn haar, naar het schijnt ten getale 

 van vier, doch niet duidelijk te onderscheiden leden. Palpenzwart, 

 zeer klein. De thorax merkelijk breeder dan kop en achterlijf , met 

 dichte en lange, bleekgele beharing; het achterlijf is niet langer 

 dan de thorax met inbegrip van den sterk ontwikkelden achterrug; 

 het heeft in de zijden bleeke haren ; de mannelijke genitalien zijn 

 klein en naar bet gedroogde voorwerp niet nader te beschrijven. 

 Pooten lang en dun; de dijen bruingeel met donkere spits, de 

 schenen en tarsen donkerbruin ; de achterschenen hebben aan de 

 spitshelft eene fijne, weinig in 't oogvallende beharing, die zich ook 

 over het eerste tarsenlid uitstrekt. Kolfjes bruin , met gelen dunnen 

 steel. Vleugels groot, veel langer dan het achterlijf, bruinachtig; 

 de iets donkere, min of meer vierkante randvlek bevindt zich aan 

 de binnenzijde van het dwarsadertje, dat de subcostaal-adermet.de 

 radiaal-ader verbindt ; het. aderbeloop zal , naarik vertrouw, genoeg- 

 zaam in de afbeelding worden voorgesteld, 



Wiedemann had de soort nit het Leidsch Museum; zij is daar 

 nog in vier oude exemplaren aanwezig, wier toestand echter veel 

 te wenschen ovei'laat. Volgens Wiedemann zou de thorax vier 

 bruine slrepen op een lichteren grond vertoonen en zou het achter- 

 lijf meer geelachtig zijn. Rij mijn exemplaar zijn thorax en achterlijf 

 geheel eenkleurig en vrij donker; aan de gebrekkige voorwerpen 

 in het Museum kan ik evenmin eenige teekening of kleurverschil 

 zien. Er bestaat evenwel geen de minste twijfel omtrent de iden- 

 titeit der soort. Dat Wiedemann haar in het genus Megistocera 



