EENIGE JAVAANSCUE DIPTEltA. 7 



plaatste, is alleen toe te schrijven aan de buitengewoon lange 

 sprieten ; het aderbeloop toch der vleugels is geheel verschillend van 

 dat van Megistocera fuscana en kenmerkt de soort duidelijk als 

 eene Eriocera, waarvan verscheidene soorten in £ zulke langge- 

 rekte haarvormige sprieten hebben. Dit is echter geen generiek 

 kenmerk , — gelijk trouwens reeds door Osten Sacken is aange- 

 toond {Berl. Ent. Zeltschr. XXX. p. 159), — daar zoowel in bet 

 eene als in het andeie geslacht ook soorten voorkomen , welker 

 sprieten in beide sexen kort zijn. 



Met eenigen twijfel reken ik Megistocera atra Dol. als synoniem 

 tot deze soort. Doleschall's beschrijving is, als gewoonlijk, zeer 

 oppervlakkig. Zijne diagnose luidt: « nigra, fronte antennarumque 

 articulis duobus primis rufis; alis nigricantibus. » Eene oorspron- 

 kelijke afbeelding van zijne band stelt eene Eriocera $ voor, met 

 zeer lange sprieten , de kleur van bet lichaam is ecbter donkerder 

 en eenigszins glanzig; de tborax is smaller en hetachterlijf langer ; 

 ook is zijn exemplaar kleiner; bij geeft 3 lijnen aan, Wiedemann 

 \k ; bet niijne is 10 mm. lang. 



Rhyphus maculipennis v. d. Wulp. 



Notes from the Leyden Museum, VII, 14; Tijdschr. v. Entomol. 

 XXVIII. 87, pi. 4, fig. 9. 



Deze soort werd vroeger door mij bescbreven naar een enkel en 

 nog wel een gebrekkig niannelijk exemplaar in het Leidsche 

 Museum. Van den beer Piepers ontving ik sedert een zeer gaaf 

 voorwerp , mede een $. Ik ben daardoor in staat , het ontbrekende 

 in niijne vroegere beschrijving aan te vullen. Beide voorwerpen 

 zijn van Java. 



Bij het nu verkregen exemplaar is het voorhoofd geel en het 

 aangezicht beenwit (dat ik beiden vroeger aschgrauw noemde, is 

 wellicht toe te schrijven aan stof, waarmede die deelen bedekt 

 waren). De sprieten (die in bet vorig exemplaar ten deele afge- 

 broken waren) zijn bleekgeel , de eerste acht geesselleden ieder 

 met eene bruine, nhn of meer duidelijke vlek ; daarna komen drie 

 geheel witte leden , en de drie laalste, iets meer langwerpige leden 



