182 (f. m. van der wulp), aanteekeningen betreffende 



vormig verdikt; <le pooten zijn lang en slank , doch met verdikte 

 voordijen. Het lichaam is meestal geheel naakt; doch bij enkele 

 soorlen met verspreide Gjne haren bezet; eigenlijke borstels ontbreken 

 geheel, behalve een enkele op de oogstelen; ook de gewone mond- 

 borstels . zijn afwezig. De mondrand is breed, bij sommige soorten 

 ter wederzijde met een uitstekend tandje, de bovenlip duidelijk 

 afgescheiden. De vleugels zijn gewoonlijk met banden of vlekken 

 geteekend; de hulpader is met de vrij korte eerste langsader aan- 

 eengegroeid; de dwarsader, die elders de middelste basaal-cel van 

 de discoidaal-cel scheidt, ontbreekt, zoodat die beide cellen zijn 

 ineengesmolten. 



Latreille (in Cuvier, Regne animal, V p. 531) rangschikte de 

 Diopsinen in zijne 7de afdeeling der Musciden, te zamen met Sep- 

 sinen, Ortalinen en Trypetinen. Low {Monographs of the Dlptera 

 of N. Amer. I p. 44) stelde de Diopsinen tusschen de Sepsinen 

 en Piophilinen en liet onmiddelijk daarop de Ephydrinen volgen. 

 In den algeneenen vorm hebben de Diopsinen inderdaad veel over- 

 eenkomst met de Sepsinen; de ineensmelting van de hulpader met 

 de eerste langsader wijst op eene verwantschap met de Piophilinen; 

 terwijl het ontbreken eener scheidingsdwarsader tusschen de mid- 

 delste basaal-cel en de discoidaal-cel , zoomede de grrote mondopening 

 en de sterk ontwikkelde bovenlip eene toenadering tot. de Ephydrinen 

 aanduiden. Bij geen dezer verwanfe groepen is intusschen eenig spoor 

 van de lange oogstelen of van de doornen aan den thorax en het schildje. 



Van cleze doornen vallen die van het schildje vooral in 'toog; 

 twee kleinere bevinden zich aan den achterrug tusschen de inplan- 

 ting der vleugels en die der kolfjes, en bij sommige soorten is er 

 nog een ter wederzijde van den mesothorax , dicht voor de vleugels. 

 Rondani heeft deze laatste soorten van het genus Diopsis afgescheiden 

 en tot een afzonderlijk geslacht , onder den naam van Teleopsis 

 gebracht (Ann. Mas. civ. Gen. VII. j). 442). Die doornen schijnen 

 evenwcl zeer breekbaar te zijn , daar onder vele exemplaren vaak 

 slechts weinigen voorkomen , waarbij zij alien nog gaaf aanwezig 

 zijn. Bij de bestemming der soorten dient hiermede rekening te 

 worden geliouden. 



