OOST-INDISCHE DIPTEBA. 193 



benedenwaarts tot in de bovenste wortelcel uit; met een lichten 

 veeg, die van het eind der onderste wortercel in schuine richting 

 naar den achterrand loopt , vormt zij eenigszins een afgebroken 

 dwarsbandje; voorbij het midden der vleugellengte is eene scheef 

 vierkante glasachtige vlek tegen den voorrand , en daar tegenover 

 aau den achterrand eene lichte vlek , die binnenwaarts door de 

 achterdwarsader en het eind der vijfde langsader is begrensd; de 

 vleugelspits is mede glasachtig, aan de binnenzijde met uitgebogen 

 begrenzing, doch langs den vleugelrand weder iets verduisterd. 



Een enkel exetnplaar van Lahago, centraal Nias (Kannegieter) 

 in de collectie van den heer Neervoort van de Poll. 



De determinatie is vooral gegrond op Bigot's beschrijving van 

 D. argentifera. De synonymie van argentifera Big. met subnotata 

 Westw. is vastgesteld door Osten Sacken, die typische exemplaren 

 van deze laatste in het Museum te Oxford heeft vergeleken. De 

 door Westwood gegeven afbeelding is, inzonderheid wat de vleugels 

 betreft , veel te donker, hetgeen mede reeds door Osten Sacken 

 werd opgemerkt. 



5. Teleopsis Sykesii Westw. 

 (PL 8 , fig. 5). 



Diopsis Sykesii Westw. Trans. Linn. Soc. XVII, p. 310 n°. 20, 



pi. 9 f. 18, 19. 

 ? Teleopsis motatrix Ost. Sack. Berl. entom. Zeitschr. XXVI , p. 



236 n°. 3. 

 Lengte 6 mm. 



Kop zwartachtig, doch met eene neiging tot het roode (bij een 

 der voorwerpen is de roode tint zeer in 't oog vallend); van voren 

 gezien , is hij naar onderen versmald en daalt de gebogen groef 

 wel tot halverwege het aangezicht af; de ocellenknop is duidelijk ; 

 aan den mondrand is ter wederzijde een kort tandje; de oogstelen 

 zijn pekbruin , bij een paar exemplaren (c? ?) ongeveer zoo lang 

 als het lichaam , bij de anderen (? 1) niet langer dan kop en thorax 

 te zamen; eene wralachtige verhooging, waaruit een doornachtige 



