136 (f. m. van der wulp.) aanteekeningen 



derde iets langer dan het tweede, doch korter en dunner dan het 



eerste lid, aan het eind spits toeloopend; de eindborstel zoo lang 



als de geheele spriet. Zuigsnuit glanzig zwart, niet langer dan de 



kop; palpen zwart, met zwarte beharing. Thorax op den rug 



aschgrauw , met bruinzwarte langsbanden , die zoo breed zijn , dat 



er slechts lijnvormige, soms vrij onduidelijke tusschenruimten over- 



blijven; borstzijden grijs, ten deele met donkerder plekken; de 



thorax heeft eene korte , vrij dichte, zwarte beharing, die naar 



achteren langer en meer borstelachtig wordt; schildje zwartachtig 



grauw, aan den achterrand met een paar zwarte borstels. Achter- 



lijf slank, ruim dubbel zoo lang als de thorax, zwart, veelal met 



min of meer duidelijke lichtere insnijdingen ; bij het S de voorste 



ringen in de zijden en van onderen met lange en dichte, zwarte 



beharing; mannelijke genitalien breed, glanzig zwart, met zwarte 



beharing; het achterlijf van het $ veel minder ruig behaard, de 



eierbuis klein , kegelvormig. Pooten glanzig zwart ; de heupen 



grauw; bij het $ de dijen en schenen met lange, dichte beharing, 



die bij het $ ontbreekt en slechts door eenige zwakke borstels is 



vervangen ; in beide seksen is aan het eerste en derde paar pooten 



de binnenzijde der schenen , alsmede de onderzijde van het eerste 



tarsenlid roestkleurig door eene korte en dichte beharing; de voet- 



ballen zijn bruinachtig. Vleugels van het $ aan de wortelhelft 



melkwit, aan de spitshelft bruinachtig en vooral naar het einde 



donker; bij het ? zijn zij meer over 't geheel bruinachtig, alleen 



naar den wortel iets lichter, doch niet wit; onderste arm der 



cubitaal-vork duidelijk gebogen; de bovenste der uit de discoidaal- 



cel voortspruitende aderen aan haren oorsprong een weinig op- 



gebogen, waardoor de eerste achtercel in 't midden iets wordt 



vernauwd; middendwarsader op het midden der discoidaal-cel. 



Het $ is zeer kenbaar door het melkwitte gedeelte der vleugels 

 bij het overigens zwarte uitzicht. Onder de vrouwelijke exemplaren 

 vind ik er een , dat afwijkt door de roode kleur der voorpooten ; 

 daar het overigens geheel met de anderen overeenstemt , geloof ik 

 daarin slechts eene varieteit te moeten zien. 



