208 (r. m. van der wulp). aanticekeningen 



slanker en hlijft tot het einde zwart. De teekening der vleugels is 

 ongeveer gelijk aan die der voorgaande soort; alleen lieeft de bruine 

 omzooming der vleugelspits iets minder uitbreiding; daarentegen 

 is ook tie middeldwarsader , ofschoon niet allijd even duidelijk , 

 bruin gezooind. 



Het Koloniaal Museum te Haarlem ontving vier exemplaren 

 (2 $ en 2 ?) van Malang op Java: een der beide paartjes is op- 

 genomen in de collectie van de Poll. 



St. geniculata en rujifemorata onderseheiden zich van de overige 

 soorten van bet genus, door de aanwezigheid van zes (in plaats 

 van vier) borstels aan het schildje, en door de vierde langsader , 

 welke aan haar einde niet opwaarts is gericht, waardoor de eei'ste 

 achtercel aan bet einde niet is vernauwd. Dit is ook hel geval met 

 St. didyma Ost. Sack, en zou, ook volgens Osten Sacken, wel 

 aanleiding tot eene generieke afscheiding kunnen geven. 



5. Xiria violacea Wied. 



Trypeta violacea Wied. Auss. Zweifl. II. 476. 1. 



Van deze soort zijn in bet Leidsch Museum twee exemplaren 

 voorbanden, beiden van Java; bet eene een ? en hoogstwaar- 

 schijnlijk hetzelfde, waarnaar Wiedemann zijne beschrijving heeft 

 gemaakt; het andere, een £, dat later daarbij is gevoegd en terecht 

 als dezelfde soort is beschouwd. 



Er valt niet veel aan Wiedemann's beschrijving toe te voegen. 

 De thorax is zeer fijn bestippeld en evenals het achterlijf met eene 

 korte en vrij dichte bebaring bezet. Wat Wiedemann van de eier- 

 buis heeft gezegd , dat deze nl. « breit umgeschlagen » zou zijn, 

 is onduidelijk geworden , omdat achter hel woord « breit » eene 

 comma ontbreekt; inderdaad is aan het typische exemplaar de eier- 

 buis naar evenredigheid breed en naar onderen omgebogen. Het 

 aangezicht is van boven ingedrukt en aan de onderste helft plot- 

 seling sterk opgezwollen (zie PI. 10 fig. 4). 



De soort beantwoordt volkomen aan de generieke kenmerken 

 van het geslacht Xiria, zooals die door Walker (Proc. Linn. Soc. 

 I. 36) en Osten Sacken (Ann. Mus. Genova, XVI. 464) zijn aan- 



