BETREFFENDE OOST-KTDISCHE DIPTJGRA. 215 



De kleur en teekening van thorax en achterlijf leveren aanmer- 

 kelijke verschillen op. Bij een der exemplaren is de rug van den 

 thorax nagenoeg eenkleurig zwart, met nauwelijks eenige aan- 

 duiding van eene roodachtige langstreep in 't midden; bij anderen 

 vertoonen zich twee breede, zwartachtige langsbanden; en somtijds 

 hebben deze banden een min of meer duidelijken , smallen donkeren 

 zoom, zoodat vier zwarte langslijnen ontstaan, of ook wel drie 

 zulke lijnen, indien de beide middelsten niet scherp afgescheiden 

 zijn Het achterlijf is geelrood , met eene min of meer uitgebreide 

 zwarte teekening. Waar deze het meest ontwikkeld is, zijn de 

 eerste en tweede ring nagenoeg geheel zwart ; ter wederzijde van 

 den derden ring is eene groote zwarte vlek , en over den rug eene 

 zwarte langsstreep. Somtijds is de zwarte kleur der beide wortel- 

 ringen ingekrompen tot een paar zijvlekjes en is ook de rugstreep 

 onvolkomen. Er zijn voorts exemplaren , waarbij slechts eenige aan- 

 duiding van de zwarte teekening te zien is. In alle plastische ken- 

 merken daarentegen , en evenzeer in de teekening en het aderbeloop 

 der vleugels bestaat volmaakte overeenkomsl , zoodat het aannemen 

 van meer dan eene soort ten eenenmale is uitgesloten. 



2. Xarnuta leucotelus Walk. 



Xarnuta leucotelus Walk. Proc. Linn. Soc. I. 28. 95. PI. 1 fig. 4. 



Syn. Oxyphora malaica Schin. Dipt. Nov. Reise, 244. 125. 



Twee exemplaren (beiden <?) van Buitenzorg op Java (Kannegieler). 



Eene afbeelding van den vleugel geef ik op PI. 10 fig. 13. 



Toen Walker (1. c.) het geslacht Xarnuta invoerde, meende hij 

 daarin verwantschap met Kelomyza te zien en bracht het daarom 

 tot de groep der Helomyzinae, geheel ten onrechte evenweljwant 

 het behoort tot de Trypetinae. Dit blijkt reeds uit de afbeelding, 

 door Westwood aan Walker's heschiijving toegevcegd, en waarin 

 de onderste basaal-cel duidelijk met eene uitgerekte spits wordt 

 voorgesteld , iels wat vaak bij de Trypetinen , doch bij de Helomyzinen 

 nimmer voorkomt. Ook het rechtstandige einde der hulpader , die in 

 eene eeltachtige verdikking aan den voorrand uitloopt, is eenedui- 

 delijke aanwijzing, dat wij bier met eene Trypetine te doen hebben. 



