KAGNI AUSTRO-MALESI 383 



cam 'partibus oris nigro , mandihulk ad haslri extus dense et 

 oblique cinerascenti-pubescentihus ; pedibus pallide fusciSj imma- 

 culatis ; abdominis dorso cine rasce n(i-fusco, saltern macula sive 

 fascia sub-hastata nigricanli pallido-marginala ad marginem an- 

 tica tn notato , ventre area magna nigra inter dam postice abbre- 

 viata ad maximam partem occupato; vulva ex fovea cornea brevi- 

 ter et inverse sub-ovata^ postice sub-tr ancata j, costa tenui limitata, 

 metatarsis posticis non latiore constanti, quae septo sat angusto humili 



araneis ei proxirais cum Sundevallio servans. Lex prioritatis religiose servanda qui- 

 dem est, non tamen ita, ut res ineptas et absurdas sanciat! 



Contra liane nostrani opinionera nuper allatum fuit (Conf. Karsch, Ueb. eine neue 

 Eintheil. d. Tarantuliden [Phrynidae aut.] , in Archiv. f. Naturgescli., XXXV Jahrg., 

 I, p. 190), vocera «tarantulae» sermone vulgi non tantum araneam illam, verum 

 etiam alia animantia significare. Verissiraum est, vulgum saepe alias bestiolas cum 

 veris « tarantulis » contundere , quod ita in multissirais aliis nominibus videmus. 

 Vespertiliones a populo plerumque aves vocantur , balaenae pisces : num eam ob 

 causam Aves et Pisces ut nomina zoologica respuenda sunt? In Liguria Platydactylus 

 Mauritanicus sermone populi scorpionis nomine appellatur ; sed quis est qui credat, 

 eam ob causam vocem Scorpionis in zoologia systematica esse rejiciendam? Et certe 

 non melius esset, nomen genericum Tarentulam relinquere , quia vulgus Italiae 

 cum veris « tarantulis » alias bestias interdum confundat. Omnibus hominibus libe- 

 rali doctrina politis notum est, « tarantulam » araneam magnam esse in Italia vitam 

 degentem; omnes zoologi sciunt , banc araneam a Linnaeo Ar. tarantulam esse 

 appellatam ! 



Si Gel. Simon et L. Koch nomen Tarentiilae in araneis a Sundevallio hoc nomine 

 vocatis non acceperunt, id non ex eo pendere videtur , quod hoc nomen « allzu wenig 

 der Natur und den Regeln der Gattungsbildung entsprechend » (?) putent, sed quia 

 Araneam tarantulam Linn, tijimm generis Lycosae L.air- duxerint, et nomen gene- 

 ricum Lycosae (Latr.) huic speciei igitur esse retinendum. Sunt enim qui credant (et 

 nos quoque eorum fuimus '.), Latreille « typos » generum a se acceptorum dare voluisse, 

 quum modo exemption vel exempla horum generum attulerit. Latreille tamen 

 nusquam, quantum scio, de « typis » generum suorum locutus est (conf. sup. , p. 274). 

 In » Tableau Méthodique des Insectes » (Nouv. Diet, d' Hist. Nat., XXIV), ubi p. 133-133 

 genus Araneam (Linn.), Walck. primus in plura divisit, plerumque sub unoquoque 

 genere modo eam tMr»ia»z Walckenaerianam (conf. Walck., Faune Parisienne, 1S02) 

 nominat, quam novo nomine generico notat, ita e. gr. ; 



Segestria : « Les tubiformes de Walckenaer. » 



Clubiona: «Les camériformes de Walckenaer. » 



Lycosa: n Les chasseuses de Walckenaer. » 



Si nomina specifica dat, nunc singulum nomen, nunc plura afTert: 



Misunieno : 



« Aranea citrea De Geer. » 



Aranea : 



« A. clavipes Fab. » 



« A. diadema Fab. » 



« A. spinosa Fab. » 



