316 



strare, et quantum nos illi deboamus oslcndoic ac 

 praedìcare. Dicam itaque Peregiinum Ronum primum 

 inaximumque litterarum noslrarum decus ac lumen 

 extitisse, et sapientia praeceptisque cius humaniora 

 studia hic praecipue floruisse et adhuc vigere ; ne- 

 minem enim vel antea vel postea seu doctrina seu 

 latinitatis gloria illum exequasse, atfirmave posse ac 

 piane fateri videor; et quidquid existimationis apud 

 homines obtinemus, ex ilio fonte praesertim manare. 

 Audite ergo, adolescentes optimi mihique charìssimi, 

 quae de Rono sum dicturus, paremque voluntatem 

 aceipite et reddite: tuque eminentissìme princeps, hu- 

 manitate tua verhis mais fìdem addere, meque di- 

 centem, ea qua soles benevolentia complecti, te rogo, 

 ne graverò. 



Peregrinus Ronus valgeminensis e Garferoniana 

 IH idus ianuarii anno a partu Virginis millesimo se- 

 tingentesimo decimo honestissimo loco natus est. 

 Fa treni habuit loannem Peregrinum, qui inter iuris- 

 consultos doctrina et abstinentia nobilis ferebatur: 

 matrem Catharinam Fabriciam et generis nobilitate, 

 et propria maiorumque laude clarìssimam ac prima- 

 riam foeminam. Haec primum pueri aetatem piis re- 

 ctisque moi'ibus instituit et mira benevolentia coluit. 

 Ioannes vero primioribus litleris eiudivit, ut erat do- 

 cili acrique ingenio; eique obtigit eumdem vitae al- 

 torem et magistrum domi sortir! ; ac voluti altera 

 vita recreari. Cumque ab aetale prima excessissct, 

 et iam inter aequales pueros insignis haberetur, pri- 

 mordia studiorum supergressus , lyceuin publicuin 

 adivit, ibi({uc favcnte quidem fortuna optimis usus 

 pracceptoi'ibu5 rem gram,maticam couckisit, linina- 



