322 



ut niaiorem exoptare possit nemo. In dissertatione 

 enim illa sententias sententiis, facta factis, tempora 

 temporibus comparans, rem eo deducit, ut si Cice- 

 ronis esse quis affirmet , necessario Ciceronem sui 

 rerumque scriptarum oblitum fuisse annuat, sibique 

 adversantem: quod quidem nemo sanus facile credet. 

 Tota disputatio elegantiis omnibus latini sennonis 

 tìoret; sed quod apprime mirandum putem, modestia 

 est qua dissoiit, et difficultates enodat: ita ut nihii 

 arrogans, nihil acerbius dictum invenias; tanta comi- 

 tate scientissimus ille vir praeditus erat. Quid de la- 

 tinis carminibus dicam,quae ut Pompeio Campagnonio 

 auximatum episcopo obsequeretur in lucem aspectum- 

 que protulit ? Tam lepide et urbane excogitata, la- 

 tineque ad optimorum imaginem expressa, ut exemplo 

 esse facile possint? Abunde mihi quidem esse deberet 

 hoc loco asserere posse lacobum Faciolatum, Anto- 

 nium Vulpium, Camillum Zampierium, Hieronymum 

 Ferriuni aliosque egregie cordatos, ne dum spem illi 

 fecisse, fore ut ingenuo cuique probarentur (ut ipse 

 in proemio ait), verum etiam commodum iuventuti 

 utilitatemque afferrent. Sed cum Ferrius in epistola 

 quadragesima inter Alambertianas iudicium proferat, 

 sapienterque omnia expendat , verba eius ipsissima 

 referre optimum duco « Ego, inquit, ut carminis genus 

 vidi, probavi, atque opus edendum rescripsi. Interest 

 religionis, interest linguae latinae poetam habere, qui 

 Prudentii, Paullini, caeterorumque exemplum secutus, 

 ea sumpserit celebranda, quae ad diviniorem poesim 

 pertinent, atque ita fecerit, ut cum sententiis, tum 

 verbis scriptionis dignitati respondeat. Multi sane 

 memoria nostra excelluerunt in carmino : pauci ea 



