326 

 libeiorum salute suscepta. =:: Ciincta Italia quanti euin 

 faceret inde apparuit, quod ex doctis hominibus Au- 

 ximo transeuntibus nemo unquam fuit , qui il- 

 luni invisere et alloqui non exoptaret ; nemo qui 

 cum conspexisset , et collocutus esset, expectatio- 

 nem suam valde superatam non sentirei. Omnes 

 sibi illurn devincire observantia ac benevolentia , 

 mutuoque litterarum commercio amicitiam alare 

 studebant. De civibus veio mihi satis superque 

 erit monere , cunctos in admirationem sui rapuis- 

 se. Principes enim viri non solum honore habe- 

 bant, sed illum omnibus officiis colebant fovebant- 

 que, et maximum sibi splendorem additum ex illius 

 familiaritate arbitrabantur. Multos hoc loco nominare 

 possem, inter quos Annibalem Simonettum optimum 

 atque in paucis etiam lectissimum virum, avumque 

 eius, senem omnium qui fuerint gravissimum, quibus 

 tam plurima et maxima se debere ipse profiteretur, 

 ut facilius animo possit complecti quam proferendo 

 numerandoque recenseri. Nihil enim unquam fuit quod 

 humanitas impertiri possit, quod illi amantissime im- 

 pertitum non sit , ut ipse affnmare non dubitavit , 

 quum latinorum carminum librum Annibalis nomine 

 inscriptum ederet. Tota enim Simonettorum gens, 

 civitatis suae facile princeps, litteratos doctosque omni 

 tempore in suam accepit fìdem, ac usque ad hanc 

 diem exornat atque humanissime complectitur. Sed 

 ut haec missa faciam, academiis nobilissimis adiun- 

 ctus est: cuncti enim illum summo honore prose- 

 quebantur: et quamquam magnae gloriae invidia sit 

 Comes, nullos Ronus obtrectatores habuit. Is igitur 

 cum in Utteris, et in puerorum institutionc totum 



