327 



ferme vìtae spatium insumpsisset, et sibi et collegio 

 buie nostro splendorem ac decus addidisset, prove- 

 cta iam aetate (attigerat enim septuagesimum pri- 

 mum annum) laboribus fractum, cum adversa iamdiu 

 conflictaretur valetudine, atque in apertimi vitae di- 

 scrimen adductus esset, christianae religionis myste- 

 riis sanctissime expiatus, summa erectaque in Deum, 

 in quem semper unum speraverat, confidentia, pla- 

 cidissimo exitu ad superos emigravit , ut dignum 

 virtutis suae proemium acciperet. Statura, ut ab iis 

 qui coram cognovere accepi, fuit satis procera: ha- 

 bitu corporis tenui , capite grandi , et in bumerum 

 nonnihil reclinato; fronte exporrecta lataque: facie 

 gravi ac periucunda: caesiis ac vivacibus oculis, acri- 

 que visu: magno supercilio; crassioribus a e paullu- 

 lum demissis labiis, capillo flavo et ad senium albo, 

 a sincipite in occiput reiecto: nobili incessu, vestita 

 decoro. Idem comis, ingenuus, facilis, facundus, mo- 

 destus ; nescio quid sancti in ore prae se ferebat. 

 Fortunate senex! cuius mortem deploratam omnìum- 

 que lacrymis honestatam; cuius vitam in exemplum 

 propositam vidimus! Fortunati, qui eum docentem 

 audire potuerunt! tanti enim hominis inter auditores 

 numerari magnum ferme fuit. Utinam eadem luce 

 ac splendore locus semper hic niteat! utinam famam, 

 quam Ronus peperit, in posterum tueri ac servare 

 possiti Et poterit sane hoc principe auspice et pa- 

 trono. Ego certe vestigiis illius ingredi omni cura 

 totisque viribus conabor, ne cutpa mea tantum decus 

 ab ilio nobis adeptum apud nos minuatur, aut ulla 

 ex parte sordescat. 



losEPH Ignativs MontAnarivs. 



