337 



Inti'oeat nulliis. lam de male sospite vino 

 Clamor erit vulgo in plateis: deserta proinde 

 Laetitia, et totis abierunt gaudia terris. 

 Sola relieta manet secum urbs; nec fornice portab 

 Omne subire genus remorabitur aerumnarum. 

 Nam terrae in medio evenient haec, et populorum 

 Non secus ac, olea excussa, cunctantis olivae 

 Siquid adhuc superest; vel siquis forte racemus 

 Sub casum autumni torquentes vina fefellit. 

 His dare voce sonos, bis solvere labra licebit 

 Laudibus; hinnitu percellere spumea ponti, 

 Gloria njagna Dei dum fiet aperta per orbem. 

 Doctrinis ideo Dominum exaitate; Deumque 

 Isdraèl quaevis maris insula personet ore. 

 lustitiae laudes iterari audivimus, ut sit 

 Gloria iustitiam servanti ex omnibus oris. 

 Et dixi: Mibi sit secretum mente! mihi sit! 

 Vae, nisi mecum habitem! tot praevaricantibus orbe, 

 Atque modos scelerum praeterlabentibus omnes. 

 Formido et fovea, et laqueus superimminet ultor 

 Heus tibi, qui serus terram incolis! Hoc et habeto 

 Venturum: cassa qui non formidine torpens 

 Fugerit, hunc fovea excipiet, foveaque receptus 

 Incidet in laqueum, nodoque tenebitur arcto. 

 Nam cataractarum coeli disclusa per altum 

 Sunt loca, concussaeque labant fundamina terrae! 

 Quae confracta ruet, contrita, emotaque versis 

 Cardinibus: quin et, velut ebrius, exagitata 

 Motibus insanis rapietur; opesque revulsae 

 Cedent, unius ceu sint tentoria noctis. 

 Admissis oppressa suis sic corruet illa, 

 Ncc sibi iam adiiciet quo viribus usa resureat 

 G.A.T.CXXXIV. 22 ^ 



