n. 



De motu cordarum inaequaliter cras- 

 farum. 



Audore L. Eulero pag. 246". 



Notum eft inter muficos , cordas , quibus in inftru- 

 mentis muficis vti folent , fonos harmoniae aptos 

 non edere , nifi eae per totam longitudinem eandem 

 vbique habeant craflitiem , atque a cordis inaequaliter 

 craiTis fonos rudes et maxime ingratos produci , ex 

 quo huiusmodi cordae fallae appellantur. Quod autem 

 cordae aequaliter craflae fonos ad muficam idoneos 

 edant , id non folum indc \enit , quod earum vibratio- 

 nes aequalibus temporis interualhs abfoluantur, ficque (b- 

 num certi tenoris exhibeant , fed etiam potiilimum eam 

 ob caufam , quod eadem corda pulfata , praeter fonum 

 principalem , fimul alios fonos acutiores auditui perci- 

 piendo ofFerat, qui cum principali gratilTimam harmo- 

 niam conftituant. Huiusmodi fcilicet corda pulfa , prae- 

 ter (onum principalem, alii foni, cum octaua, tum duo- 

 decima , porro duplici oclaua , feu decima quinta , ac 

 denique decima feptima altiorcs, debiliter quidem , fed 

 (atis diftin&e , percipiuntur , qui foni, cum ad principa- 

 lem nnt, vt numeri 2 , 3 , 4. , 5 , ad vnitatem , egre- 

 gia harmonia fenfum auditus permulcent. Quomodo 

 autem hi foni ab eadem corda fimul producantur, quo 

 phaenomeno plerisque vniuerfa motus vibratorii theoria 



d 2 euerti 



