p t> E R E S L VTl N E 



ficque femper tot obtinenttir radices , quot exponens % 

 qui aequationis gradum defignat, continet vnicates. 



14. His igitur argumentis noua haec radicum 

 forma iam ad fummum probabihtatis eft euecta \ atque 

 ad plenam certitudinem oftendendam nihil aliud requi- 

 ritur , nifi vt regula inueniatur , cuius ope pro quauis 

 aequatione prdpofita ifta forma definiri , et coefficien- 

 tes 31, 33/ C/ ® etc - cum quanutate v aflignari 

 queant , quod fi praeftare poffemus , haberemus fine 

 dubio generalem omnium acquationum refolutionem , 

 irrito adhuc omnium Geometrarum labore requifitam. 

 Neque igitur equidem tantum mihi tribuo , vt hanc re- 

 gulam me inuenire poffe credam ; fed contentus ero 

 plcne demonftraffe, omnium aequationum radices ccrto 

 in hac forma effe contentas. Hoc autcrn fine dubio 

 plurimum luminis foenerabitur ad rtfolutionem aequatio- 

 num , cum cogmta radicum vera forma via inueftiga- 

 tionis non mediocriter facilior reddatur , .quam ne in- 

 gredi quidem licet , quam diu forma radicum fuerit 

 incognica. 



15. Quanquam autem ex ipfa aequatione propo- 

 tfta nobis adhuc non licet radicem eios, feu coeffkientes 

 21/ 35, (E/ 2) etc « cum quantitate v affignare , tamen 

 demonltratio veritatis aeque fuccedet , fi viciflim ex 

 affumta radice illam aequationem , cuius eft radix , eli- 

 ■ciamus. Haec autem aequatio libera efie debct a flgnis 



radicalibus Y, quoniam aequationes, quarum radices in- 

 veftigantor, ex terminis rationalibus conftare alTumi fo- 



lent. 



