CORDARVM. *t* 



quidem , fed diuerfae craffitiei , iungantur. Nihilo vero 

 minus hunc cafum generatim expediri polTe obferuaui , 

 qui , cum non parum dodrinam vibrationum illuftrare 

 videatur , eum data opera pertradabo ; quia enim du- 

 plici modo a lege continuitatis abhorret , fcilicet ratio- 

 ne crafliiiei et figurae initio impreflae , methodus ta- 

 lem quaeftionem ad calculum reuocandi, irnprimis ad 

 fines Analyfeos promouendos, \idetur accommodata. 



Problema. 



3 3 Si corda ACB, ex duabus partibus AC et Tab. II. 

 B C conflata , quarum vtraque jeorfim fit vmformiter Fi S* ^ 

 crajfa , fed crajfitiem habeant diuerjam ; haecque corda, 

 in terminis A et B Jixa t a vi quacunque fit tenfa ; tum 

 vero ad figuram quamcunque A D B detorqueatur , quam 

 minime a figura naturali rettilinea ALB recedentem : 

 quaeritur motus , quo corda , pojlquam repents fuerit 

 dimijfa , agitabitur, 



Ponamus partis AC longitudinem ACrr^, alte- 

 rius partis longitudinem BCzr£ ; diametrum craiTmei 

 illus partis AC~a, huius vero rr (3 : tum vero fit 

 cordae AC pondus rrN , eritque cordae BC pondus» 

 -7 aa rN. Vis autem , qua tota corda intra fuos 

 terminos tenfa tenetur , aequiualeat ponderi F. Initio 

 porro huic cordae indu&a fuerit cnrua quaecunque 

 A D B , quae fiue fit aequatione quapiam exprimibilis, 

 fiue fecus , poft dimilTionem motum determinari opor- 

 tet. Sufficit ergo, ex figura noffe, quanta applicata 

 PL initio motus cuilibet abfciflae APrra; reipondeat , 



neque 



