C O R D A R y M. a7<? 



49, Datur tamen cafus, quo ambae cordae par- 

 tes ACzza et BCzzb certam quandam inter fe te- 

 nent rationem , fi figura initialis certo modo fuerit 

 comparara, \t motus vibratorius fiat regularis. Obti- 

 netur autem hic cafus , fi primo fit a : bzzm : n, (eu 

 a : bzz (3 : «; quo etiam fit M : N == b : a ; deinde fi 

 figura initialis fit huiusmodi , vt fit <$(£-» tfj-O (#-*»«)> 

 tum enim obtinebitur 



®(a-l-mu)zz&(a-mu) et (p(b -]-- nu)zz(p(b-nu) 9 . 

 Manifeftum enimeft, aequationem <P(b~nu)zz<D(a-mu% 

 locum habere non poffe, nifi fit b : a ~ w : /», propter- 

 ea quod eft, tam (porro, quam Qozro, fimul au- 

 tem quantitates b—nu et a — mu in nihilum abire ne- 

 queunt , nifi fit a.bzzm.n. Hoc autem cafu vtraquc 

 curua determinatrix per fe determinari poterit, fietquc 

 fimilis illi , quae motui cordae vniformis definiendo 

 inferuit , ex quo etiam hic motus aeque rcgularis eua- 

 dit. Hunc igitur cafum diligentius euoluamus. 



Caius motus regularis in cordis, ex 



duabus partibus inaequalis craffi- 



tiei compofitis. 



50. Sit igitur ACB corda cx duabus partibus AC Ta ^ x ' 

 et BC compofita , quarum partes ACzza et BCzzb 

 rationem teneant reciprocam diametrorum crafiitiei a 

 ct (3 , vt fit a : bzz (3 : a, ideoque ctiam m : nzza : b 

 ct i\[ :Nzzb : a. Haec corda fit in terminis A et B 

 fixa et tenfa vi , quae aequalis eft ponderi F. Tum 

 vero in eiusmodi figuram ADB detorquatur, vtfigura 



BAD 



