C R D A R V M. 2$ 3 



nas ct ifochroms producit , pro quo vis acceleratrix , 

 vti confht , ipfi applicatae y effe debet proportionalis. 

 Statuatur ergo ea zz. n ny , et obtinebimus iftas binas 

 aequationes refoluenda? : 



in quarum illa abfcifla X, in hac vero tempus / eft con- 

 ftans aiTumtum. At ex priori aequatione oritur j^Zp 

 coC.nt, vt fiat (^ t )zzo, poGto tzzo^ vbi p denotat 

 functionem quamcunque ipfius x, quae ex altera aequa- 

 tione debet definiri. Obtinetur autem : uuddp+nnpdxzo, 

 vnde valor ipfius p ita debet determinari, vt fiatpz^ 

 fiue ponatur xzzo, fiue xzz:a. Verum alterutra con- 

 ditio inferuit numero n determinando, ex quo deinceps 

 tempus cuiusque vibrationis innoteicet zzz * min. fec. 



70. Verum haec aequatio, in genere confiderata, 

 uuddp-\-nnpdx 2 zz o iisdem difficultatibus fubiecta 

 deprehenditur , quae in formula illa famofa Riccatlana 

 occurrunt ; pofito enim pzz:e Sqdx feu ^fc—q, illa 

 aequatio ad hanc formam reducitur: uudq-\-uuqqdx 

 -\-nndxz.o , cuius integratio ita cft inftituenda , vt, pofito 

 x~o, fiat jqdxz-co. Cum igitur habeatur 



dq-^qqdx + ^zzo 

 ex cafibus integrabilitatis formuiae Riccatianae patet , hanc 

 aequationem ad conftrudtionem perduci pofle, fi vaior 

 ipfius u fit huiusmodi poteftas : 



(k-\-mx) s , L . J», (k-\-mxf ,. , ««. 



v ', [k^rxyVa > v — L — L • (k+mxy V a etc. 



a y a ■ 



O o 3 quomm 



