3*2 EXVERIMENTA 



vniuerfa coac*h fingitur , non in ipfas polorum extre- 

 mitates cadere, fed ipfis ad aliquam profimditatem im- 

 merfa efle. Quodfi ergo detur magnes M, Fig. i. 

 cuius poli funt valde propinqui , fieri poteft , vt recta 

 fg reclae AB propinquior fit , quam polorum ex- 

 tremitates mn y pq. Quodfi ergo filum ferreum «(3 po- 

 lis vel maxime ad ipfum vsque contactum admoueatur, 

 atque more du Fayano ftringatur, nihilominus is efle 

 debet expenmenti euentus , vt extremum fili a polo 

 B, extremum vero (3 polo A , euadat homogeneum , 

 qui effectus du Fqyanis experimentis omnino aduer- 

 fatur. 



Anfam praebuere haec ratiocinia cxperimento 

 fequenti : 



Exper. I. 



„Magnetes artificiales , AC, DB, Fig. 2. ae- 

 33 qualium circiter virium , tabulae impofui, vt ad C, D, 

 „fe contingerent , verfus A et B vero aliquantum 

 „ diuaricarent , polique A et B eflent heterogenei. Plura 

 „poftea fila a|3, eiusdem longitudinis , fex circiter 

 „pollicum , ex eodem filo ferreo , modice duro, cras- 

 ^fitiei, qualis eft calami anfenni , abicidi , tumque 



i) „diuaricare feci extrema magnetum A, B, tres 

 „circiter pollices , filoque a(3 ad polos admoto , 

 „ftrictoque more du Fayano , eundem ac Dn. du 

 ^fay, reperi euentum ; abfoluta nempe operatione 

 ,,erat extremum a polo A, (3 vero polo B homoge- 

 „neam. 



*) 



