150 



Saepius aegi'a tui desiderio intabescens 



]ndoIuit, longas increpuitque moras : 

 Nempe animo recolit memori fatalia nentes 



Slamina veridicae quae cecinere deae. 

 Adveniet loto quem pectora suspirasti, 



Dicebant, fausto munere caelicolum 

 Egregiis animum praesul virtutibus auctus ; 



Adveniet populo spes columenque suo. 

 Vota cadunt : oculos lacrymis soffusa decentesr 



Frustra illum pietas detinuisse velit, 

 Pectora cui dulci terrae nalalis amore 



Pertentat teneris sedula ab unguiculis. 

 Sat curis, Orbine, tuis per tristia rerum 



lamdudum optatae sat tulit acef opis ; 

 Auspice quo, patrios non uno nomine fastos 



Servai adhuc prisci temporis historia, 

 Iure quibus statuii, quod nullum obliteret aevumy 



Feltria conspicuum iam decus aula sibi : 

 Italiae flos una annis melioribus aula, 

 - Undique tot celebres quo coiere viri ; 

 Sive illos raperei metuenda in praelia Mavors, 



Seu doctis Pallas coetibus insereret. 

 Quid te, Bembe pater, quid te furibunda Roland! 



Qui canis insigni coepta, Ariosle, turba, 

 Praeteream ? Tuscae quid te latiaeque camenae, 



Armorumque ingens gloria, Castilio ? 

 Ut vos innumeris ditavit honoribus ! ut vos 



Feltriadum excoluit gratia semideùm ! 

 His merito officiis, queis nostra irascitur aetas, 



Augusti laudes vindicat una sibi. 

 Scilicet invldeas nequicquam, Orbine: voiat iam 



Obvia pollici lo Cervia tota patri. 



