188 

 horiiinis illius effigiem verbis perpolire, atque oculis 

 tamquam praesentìs subiicere, tantaeqne virtutis rae- 

 iiioriam sermone excitare conarer , non parum so- 

 latìi et iucunditatis afferre , ed quasi ad pristinanri 

 mentis acquitatem, unde moeror deiecerat, animos 

 l'evocare posse videbar. 



II. Quamobrem hoc cepi consilii , mecumque 

 nonnulla de homine ilio attingere litterisque man- 

 dare constitui, ut recordatione virtutum suarum mo- 

 lestiam amicorum levarem , et quasi ictum doloris 

 imminuerem. Quis enim dum tantam virtutem , 

 brevi etiam tempore apud se tenuisse, uberesque ex 

 ea fructus cepisse commemorabit, mente non gau- 

 deat, seque beatum aliquando fuisse, quod illa frui 

 potuerit non credat ac faleatur ? Quis potius gra- 

 tias Deo immoitali non agat , quod cum tali viro 

 vivere, eiusque doctina ac consuetudine uti, exem- 

 plisque recreari divino quoddam munere aliquandiu 

 concesserit ? 



III. At cum nonnihil cunctatus rem aggredì om- 

 nlno decrevissem, mlhi aliud quidplam obversabatur, 

 me tecum praesertim loqui debere, vlr clarlsslme, 

 quem multls annls ab bine et colere et observare 

 consuevi: noveram enim fama doctinam, Ingenlum, 

 saplentiam, quibus maxima in orbis catholici sede 

 ita excellis, ut multis antevertas, nemini concedas; 

 quod moram intulìt, susceptumque consilium retar- 

 davit ac paene mutavit. Nam qua fronte te allo- 

 qui auderem quem nunquam vidissem, aut mihi nulla 

 unquam benevolentiae necessitudo coniunxit ? Quis 



