210 



nis calamitalibus coinmovebatur, easque quantum in 

 sua manu esset levare vel auferre studebat. Aegrolis 

 et egenls ita praesens erat, ut nihii aliud magis in 

 deliciis habere videretur. Sed cur omnia verbis pro- 

 sequar ? Caetera sìlentio praeterire satius est , ne 

 longius sermonem producam: multa enim dicenti , 

 multa quoque dicenda succuirunt. 



XV. Hanc vitae rationem valetudine satis bona 

 usus cum sequeretur, repente laevo laborare pede, 

 caecoque tentari morbo cepit. Nam exeunte februa- 

 rlo superioris anni gravi correptus dolore, cum pe- 

 dibus insistere nequiret, lectulo se commendare coa- 

 ctus est, Verum cum maximis dilaceratus cruciati- 

 bus cubare non posset , in sella assidens ibi diu 

 noctuque se tenuit, atque in summa dolorum acer- 

 bitate summam patientiam prae se tulit. Nihil a ne- 

 cessariis , amicis , familiaribusque quo sanìtati re- 

 slitueretur praetermissum est: medici etiam, praeter 

 qui in urbe erant, ex vicinia acciti: sed latentis vis 

 morbi nullo medicamine vinci , nec leniri potuit. 

 Tres ita menses transegit, et quanquam corpore in- 

 firmo, invicto tamen pioque animo fuit. Solabatur 

 amicos et affines , et quotquot invisebant; blandis 

 etiam alloquiis , serenaque fronte cruciatns quibus 

 vexabatur saepe tegebat. Pluries rite expiari et sa- 

 crosanctis catholicae religionis mysteriis refici vo- 

 luit. Assiduis precibus a Christo lesu Crucifixo et 

 a Virgine Magna Perdolente, cuius amore loto vitae 

 cursu deperire visus est, non corporis sed animae 

 salutem enixe petebat: cumque coelestia solum inhia- 

 ret, nil vehementius cupiebat, quam dissolvi et esse 

 cum Chrislo. Decimo octavo kalendas quintiles, qui 



