86 

 » litiac: ut denariiis diurnum stipcndium forct, ne 

 V veterani sub vexillo habeientur «. x\d ea Drusus, 

 cum arbilrium senatus et patris obstendeiet, clannore 

 turbatur: « Cui* venisset , neque augendis militum 

 )) stipendiis , neque allevandis laboribus , denique 

 » nulla benefaoiendi licentià ? At heicule verbera 

 )) et necem eunclis pemiitti! Tiberium olim no- 

 )) mine Augusti desideria legionum frustari solitum; 

 )) easdem artes Drusum retulisse : numquamne ad 

 )) se nisi filius familiarum venturas? Novum id piane, 

 » quod imperator sola militis commoda ad senatum 

 )) reiiciat: eumdem ergo senatum consulendum, quo- 

 )) lies supplicia aut praelia indicantur? an praemia 

 )) sub dominis, poenas sine arbitro esse ? » 



XXVII. Postremo deserunt tribunal: ut quìs prae- 

 torianorum militum amicorumve Caesaris occurreret, 

 manus intentantes, causam discordiae et initium ar- 

 morum, maxime infensi Cn. Lentulo, quod is ante 

 alios aetate et gloria belli, firmare Diusum crede- 

 batur, et illa mililiac flagitìa primus aspernari. Nec 

 multo post digredientem cum. Caesare, ac provisu 

 periculi hiberna castra repentem, circumsistunt, ro- 

 gitantes « Quo pergeret: ad imperatorem, an ad pa- 

 )) tres, ut illic quoque commodis legionum adver- 

 » saretur ? » Simul ingruunt, sane iaciunt: iamque 

 lapidis ictu cruentus et exitii certus, accursu mul- 

 titudinis, quae cum Druso advenerat, protectus est, 



XXVIII. Noctem minacem et in scelus eruptu- 

 ram fors Icnivit; nam luna claro repente caelo visa 

 languescere. Id miles, rationis ignarus, omen prae- • 

 sentium accepit, ac suis laboribus defectionem sideris 

 assimilans, prosperequc cessura quae pergerent, si 



