201 

 II. 



Interdum vel te per sylvam errare silentem, 



Vita, iuvat, Phoebiis dum gravis urit agros, 

 Ipsa tibi passim, quo quo tua lumina vertas, 



Fundit odoratas sponte rosas sylua; 

 Vel niveas pastum pecudes agis, obvius ore 



Nunc gaudet Zephyrus ludere, nunc gremio. 

 Quotquot vere novo pubescunt gramina campis, 



Candidalis terier discupiunt pedibus. 

 Ast(Amor omnipotens quid enim non talia praestet?) 



Ipse ego sum gramen, sum rosa, sum Zephirus. 



III. 



Tu mibi, Romay parens: ut dulcem filia matrem 



Te semper memori pectori deperii. 

 Flens ego, Roma, vale, ter dixi, moenia quum me 



Cridani nuptis adseruere suis. 

 Omnigenis ibi laeta bonis; face laeta ìugati ; 



Laetior at casti muneribus thalami: 

 Prolis ibi tantum studiosa, domusque colendae: 



Cura magis vix hac altera amabilior. 

 Hinc urbi iucunda bonae; bine non ultima nuper 



Inter honoratàs laus mibi parta nurus. 

 Eridano ingressa recens, te, Roma, mihique 



Rursum quot gremio pignora cara foves, , 

 Visura, occubui lethali obnoxia morbo, 



Haud potè Paeonine vincier artis ope : 

 Occubui, immatura licet: sic fata tulere! 



Cognatos inter compositam cineres 



