202 

 Fletus me recreat gnatorurn saepe, virique 



Quos meus in vita dulcis alebat amor. 

 Matei', ave! gelido pia turba innixa sepulcro 



Clamai, et aelernum sit tibi terra levis. 

 Mater, ave! ancipiti rerum in discrimine nobis 



lam solatiolum, nunc dolor et lacrimae. 

 Ah saltem optatae redeas sub imagine formae, 



Ah redeas nostris conspicienda oculis ! 

 Tristia tunc parcent ingenti lumina luctu; 



Maestities imis tunc abitura animis. 

 Ah redeas . . ! vacuas non exaudila per auras 



Vota volani rapidis ludibrium zephiris. 

 Grata ego, quod leneris incusent pulsa querelis 



Busta ineum late flebile discidium, 

 Dis mage grata, velini patrio quod nostra recumbant 



( Hoc erat in votis ) ossa quieta solo. 



IV. 



Quos tribus aonìi dictarunt vertice monlis 



Versiculos (^harites vatibus et Veneres, 

 Londinique opifex typorum nobili» arte 



Excudit formis mirifice egregiis, 

 Aequum me cessisse tibi, Constantia, cuius 



Ubertim latiis mens cumulata opibus : 

 Munere vix tali mihi dignior altera; nam tu 



Tu mihi sola Charis, tu mihi sola Venus. 



V. 



Unus apollineos hic maximus Inter olores 

 Augusti quotquol tempore Roma tulit, 



