204 



Numina nulla coluiit, si demas turpe, vetusto 



Unum quod coluit tempore Pygmalion. 

 Haec expertus ego: testis tu, fra ter, amica 



Cuius mi pietas irrita, dum precibus 

 Saepe laeessitus duras tibi pernegat aures 



Bellus homo, in nostrum ferreus auxilium. 

 Die age: Quid benefacta iuvant, studioque perenni, 



Frater, et officiis demeriusse suos? 

 Fumus ut exorti vanescit flamine venti, 



Vanescunt memori quae mage digna animo. 

 Scalpro saxa, incude chalybs vincuntur: avari 



Nulla ope durities vincitur ingenii. 



IX. 



Arte salus reparata tibi; nam sedula morbo 

 Obstitit, et mortis depulit insidias. 



Tunc facinus mirata ingens Natura: Quid, inquit, 

 Aegrotis post hac moliar auxilii, 



Sì quantum mihi laudis erat, te sospite, tolum 

 Ars merito, Lodoix, vindicat una sibi? 



X. 



Egregius quid frontis honor, quid candida possit 



Morum formoso in corpore simplicitas, 

 Seilicet exemplo, mansit dum vita docebas 



Una decus patriac, flosculus una nurum. 

 Ast immatura postquam te morte subactam 



Atropos in sedes compulit elysias, 

 Vita animaque libi quondam vel carior ipsa, 



Aegra tuum Virtus indolet interi tum. 



