205 



Dum cadis, heu quanto Eridanus viduatur honore! 



Dum cadis, heu tecum quot bona dispereunt! 

 Moeiet Amor ,pullamque gerens Cythereia pallam 



Pi'ocumbit gelido tonsa comam tumulo. 



XI. 



Vita àerumnosis iamdudum exeroita curis 



Dura nimis ; nec iam vivere discupiam. 

 Sola mihi mors vita: manent me dulcia divum 



Gaudia: nil poenis terreor, Orce, tuis. 

 Si purus sceleris, nulli si noxius, eccur 



Et me sydereo non beet orbe Deus ? 

 Qui Curios simulant, et bacchanalia vivunt, 



Torqueat inferno Numinis ira lacu. 



XII. 



Aule, poetarum, Augusti quos protuli t aetas, 



Accipe prae multis quos ego depeream. 

 Culla mihi triplex in primis musa Maronis; 



FJacce, tua impense nec mihi culla minus. 

 Pectora perlentas et tu njihi suaviler, Albi, 



Dum canis imparibus Deliam arundinibus ; 

 Quosque philethaea numeros slruis arte, Pioperti, 



Mirop, et attonito exosculor usque animo. 

 At mage me tolum sibi devinxere Calulli, 



Aule, modi, charitum deliciae et venerum; 

 Aut dextris Thetydi iungendum Pelea taedis 



Cantei, apollinae nobile mentis opus; 

 Moereat aut tristi praeroptum funere fralrem; 



Aut Berenicaeo e vertice cesariem 



