120 



Helluonem autem, ingluvieque laboranlem, non 

 ego solum, sed maritus quoque ipse pertimescit. 



Quin illud quoque cavere operae pretium est, ne 

 vel lascivis subsultationibus , vel irae aestu genae 

 tuae palpitent. 



Hoc enim cum omnibus hominibus, tum piae- 

 cipue mulieribus, turpe ac faedum est formaeque ve- 

 nustalem labet'aclat. 



Auriuni tuaium ornatus non in margarilis, sed 

 in eo situs sit, ut optima quoque verba excipiant: 



Malis autem et perniciosis animi clavis impona- 

 tur : sicque tam clausis quam apeitis auribus sua 

 pudicilia constet. 



Cura praeterea, ut virgineus pudor egregium sub 

 palpebris tuis ruborem marito fundat; 



Atque etiam ad hominum adspectum erube- 

 scas, oculos caecos, superciliumque humi de[)ressum 

 habens. 



Hoc insuper summo studio cavendum, ne lingua 

 tua praecipiti atque elFraenato impetu feratur; 



Eamque ob causam tibi mariti odium confles: 



Linguac enim procacitas innocenlibus etiam homi- 

 nibus noxam saepe invexit. 



Tacere itaque praestal, cum loqui utile est, quam 

 loqui , cum tempus indecoro atque inhonesto ser- 

 moni silentium indicit. 



Quo magis tibi in eo elaborandum est, ut raro 

 loquendo sermonis tui desiderium semper in homi- 

 num animis fixum relinquas. 



Pedes porro superbe incedenles pudicitiam men- 

 tiunlur: gresslbusque etiam i|tsis libido inesse potest. 



