92 



Convexum refugit corpus torquenlia sese 

 Membra, latusque retro sinuatum a vulnero cernas. 

 Ule dolore acri, et laniatu impulsus acerbo 

 Dat gemitum ingentem, crudosque avellere dentes 

 Connixus, laevam impatiens ad terga chelidri 

 Obiicit: intendunt nervi, collectaque ab onfini 

 Corpore vis frustra summis conatibus instai- 

 Ferre nequit rabiem, et de vulnere murmur anhe- 



lum est- 

 At serpens lapsu crebro redeunte subintrat 

 Lubricus, intortoque ligat genua infima nodo. 

 Crus tumet, obscpto turgent vitalia pulsa, 

 Liventesque atro distendunt sanguine venas. 

 Nec minus in natos eadem vis effera saevit, 

 Amplexuque angit rabido, miserandaque membra 

 Dilacerai. lamque alterius depasta cruentum 

 Pectus, suprema genitorem voce cienlis, 

 Circumieclu orbis, validoque volumine fulcit. 

 Alter adhuc nullo violatus corpora morsu 

 Dum parai adducla caudam divellere pianta 

 Horret ad aspeclum miseri palris, baerei in ilio; 

 Et iam ingentes fletus, lacrimasque cadentes 

 Anceps in dubio retinet timor. Ergo perenni, 

 Qui tantum slatuistis opus, iam laude nitenles, 

 Arlifices magni! Quamquam et melioribus aclis 

 Quaeritur aeternum nomen, mulloque licebat 

 Clarius ingenium venturae tradere famae; 

 Attamen ad laudem quaecumque oblala facuttas, 

 Egregium hanc rapere, et summa ad fastigia niti. 

 Yos rigidum lapidem vivis animare fìguris 

 Eximii, et vivos spiranti in marmore sensus 



