208 

 Late imperantis lussa facessite 

 Regis paventes; huric, tiepidos melus 



Non insolenti temperantes 



Laetitià, celebrate cantu. 

 Neu diseiplinae paeniteat, bono 

 Quae vestra cultu pectora roboret, 



Divina ne vos ira pravo 



Praecipites sinat ire calle, 

 lam tempus instat, cum furor ardeat 

 Poenas parati sumere iudicis: 



ter beati tunc, in ilio 



Qui solidain sibi spem locarunt ! 



Così il Rossi: e il Bilancioni rende liberamente 

 lo stesso salmo in versi esametri come segue: 



Quid coniurato turbarunt agmine gentes 

 Undique? quid caecos volvunt sub corde tumultus? 

 Undique terrarum concordi foedere reges 

 In Dominum coéunt: proceres audacibus adstant. 

 Nos, quibus imperium terris dedit inclyta virtus, 

 Nos grave servitium patimur? quin protinus armis 

 Cingimur, inslrusctasque acies et bella paranius? 

 pudeat, pudeat, socii, torpere veterno. 

 Talibus hortantur dictis, animumque vicissim 

 Incendunt. Quo, quo ruitis? quae insania belli est? 

 Qui mare, qui caelos, totum qui temperat orbem 

 Talia iactantes ridet, coeptisque protervis 

 Obsistit: vae si vindex exardet in iram! 

 Ceu notus obscurà perflans sub nocte per umbram 

 Dispulit horrisono glomeratas flamine nubes, 

 Sic vos Omnipotens, qua sontes territat urbes, 



