21 
vormen op eene voldoende wijze kan in het licht worden ge- 
steld, terwijl men zich in een algemeen overzigt, gelijk dat, het- 
welk thans door ons wordt behandeld, moet vergenoegen met 
het bijbrengen van eenige voorbeelden tot toelichting der hoofd- 
verscheidenheden. De groote verscheidenheid, welkein de soor- 
ten van gesteente dezer formatie wordt waargenomen in de ver- 
schillende streken van het eiland, zou aanleiding kunnen 
geven tot de veronderstelling, dat men geheel verschillende 
formatie-groepen, b. v. tertiaire vormingen, krijt, jura en ande- 
ren onder het oog had, ware het niet, dat de ingeslotene fossile 
overblijfselen overal tot dezelfde (tertiaire) soorten behoorden. 
Behalve de opgenoemde rotssoorten treft men nog een digten 
kalksteen aan; deze, als het jongste lid der gansche formatie, 
wordt slechts gevonden aan de oppervlakte, makende banken 
uit, die boven op de andere beddingen liggen (zie lager). 
VoorgeeLDeN. 1°. In eenige streken van Java, b.v. inde geberg- 
ten noordwaarts van Keboemen, in Bègalèn gelegen, worden, 
in zeer groote hoeveelheid ; thon-, mergel- en fijne, thonachtige 
zandsteen-soorten, in lagen van 4 à 2 voet, doch zelden dikker 
aangetroffen, welke elkander zonder bepaalde orde of regelmaat 
afwisselen; zij hebben steedseene lichte, gewoonlijk geelachtig- 
bleeke kleur, ja, zijn dikwerf over eene uitgestrektheid van ver- 
scheiden mijlen verblindend wit van kleur even als het zuiverste 
krijt; deze witte mergelsoorten, met zuren behandeld, bruisen 
zeer weinig op, zijn in den regel zeer fijn, hgt van gewigt; uit- 
hoofde zij salten zeer vast zijn, laten zij zich gemakkelijk bewer- 
kep en kunnen tot menigerlei einde in de bouwkunst gebezigd 
worden: L. n°. 1249. — In de middenste streken van Bantam 
vindt men een krijtwitten thonmergel, welke eene zeer groote 
uitgebreidheid en tevens eene zeer groote dikte bezit: L. n°. 594. 
In het zuidelijke gedeelte van Tj vlas worden dikke berglagen 
van eene danpelijke, fijne, witte mergelsoort aangetroffen, zie 
L. n°.755, 761 en 767. — 9. In andere gedeelieng namelijk, 
in de westelijke helft van het eiland Noesa kambangan en in de 
gebergten, welke het Tjitandoi-dal ten westen begrenzen ‚komen _ 
harde zandsteenen voor, welke niet zeer grof korrelig en nu eens 
zoe dun als planken zijn, dan weder lagen ter dikte van 1àò voet 
vormen en met zeer fijne, harde klet- en mergelsoorten van 
