26 
kristallen (bipyramidale dodecaëders) bij wijze van brekzien 
zijn ingebakken: L. n°. 1264, — terwijl ijzerkies, dat in het ge- 
steente gesprenkeld of in aderen en in dunne lagen menig vuldig 
voorkomt, — zwavel, waarmede eene zandsteenlaag in het ge- 
bergte van Karang bolong geheel en al doortrokken is: L: n°. 
1229, — fossile boomhars, retinit: L. n. 544, — benevens 
kleine aderen en nesten van fossile kolen: L. n°.540, 541 „542, 
543, meer als toevallige bijmengselen en bijvoegselen der ge- 
noemde steenlagen zijn te beschouwen. | 
De laatstg Je gselen, namelijk, de nesten van fossile 
kolen, komen in vele streken afzonderlijk tusschen de gesteen- 
telagen voor, benevens in dezulken, welke fossile zeeconchyliën 
en koralen bevatten. Het zijn Î à 5 voet lange, platgedrukte frag- 
menten van stammen en takken van dicotyledonische boomen, 
welke nu eens in doffe, matte: L. n°. 555, 546, dikwerf in eene 
donker zwarte, blinkende pikkool zijn overgegaan. Waarschijn- 
lijk zijn dezelven ontstaan uit drijf hout, hetwelk door den 
stroom tot op verre afstanden was weggevoerd geworden. Dat 
zwavelzuur invloed uitoefende op de verandering van dit hout 
in kool, bij een zwaren pelagischen druk, zulks laat zich dui- 
delijk zien uit de kristallen van zwavelijzer, welke nu eens af- 
zonderlijk of in groepen vereenigd, dan weder in dunne lagen 
aan de oppervlakte dezer „verdwaalde” boomstammen voor- 
komen, of somtijds door de voegen tot in het binnenste door- 
dringen en aderen vormen. Van gelijken oorsprong en voorko- 
men als deze verdwaalde — „erratische” — kolen, zijn de 
brokstukken’ van verkiezelde boomstammen en takken, welke 
in lagen van zeer verschillende steensoorten afzonderlijk voor- 
komen. Zij zijn overgegaan in hoornsteen, vuursteen, kwarts of 
agaat, somtijds bezet met zwavelijzer en dikwerf van eene kool- 
zwarte kleur; is dit het geval, dan komen zij, wat hun uiterlijk 
betreft, met de stukken van fossile kool overeen; zie Lb. n°. 547, 
548, 549. In het midden van sommige dier zwarte, verkiezelde 
massa’s, waarin de vezelen van het hout nog herkenbaar zijn, 
treft men fraaije amandelen van chalcedoon aan, welke met 
eene dunne schaal van ijzerkies zijn overtogen: L. ne. 757. 
De fossile kolen, die in de gedaante van regelmatige, dikke 
vlotten voorkomen, — de verkiezelde boomstammen, welke 
