33 
op eene reeds voorhanden zijnde groep van neptunische lagen, 
die misschien eene grootere dikte bezitten dan de bovenste étage 
van het gebergte, die later is afgezet en slechts 470 voet dik is. 
e. Ditzelfde is waarschijnlijk het geval in de kloof der tji 
Oepih, oostwaarts doch in de onmiddellijke nabijheid van het 
dorp Kolampêrês. Dit dorp ligt in het bovengedeelte van mid- 
den-Tjidamar, ten oosten van de groote tjì Sadéa-kloof. Het 
gebergte bestaat aldaar hoofdzakelijk uit een weeken, fijnen 
zandsteen van blaauwachtige kleur, welke eene zeer groote 
hoeveelheid meerendeels gebroken schelpen bevat; deze zand- 
steen is doorgroefd geworden. tot op het vulkanische liggende 
gesteente, hetwelk op het diepste gedeelte der kloof zigtbaar is. 
d. Zoo wordt mede eene vulkanische liggende laag aangetrof- 
fen in de kloof der tji Kaso, gelegen aan de grenzen van Djam- 
pang tengah en koelon en der tj1 Soro, westwaarts van de vo- 
rige, namelijk, tusschen die kloof en het dorp Tanglar (in Djam- 
pang koelon.) Eene bank, bestaande uit een ver verbreiden, 
lossen, korrelig-poreusen kalk, van vuil gele kleur, eene soort 
van grof kalk, namelijk: L. no. 712, 715, die vol is van meer of 
min verbrijzelde schaaldieren en koralen en op vele plaatsen 
uit eene massa Foraminiferen is zamengesteld: L. n°. 720, deze 
kalkbank wordt door de zoo even genoemde kloof, ter diepte 
van 500 à 400 voet, doorsneden tot op het vulkanische ge- 
steente, dat op de laagste plaatsen der kloof bedding te voor- 
schijn komt; het bestaat aldaar, namelijk, op den bodem der 
tji Kaso, uit eene gelijkvormige, zwartblaauwe basaltachtige 
lava, waarin eene menigte blaasruimten worden aangetroffen: 
L. n°. 722; in de tji Soro ontwaart men eene menigte glasach- 
tige veldspaathkristallen in de zwartblaauwe grondmassa, 
welke aldaar niet proreus is: L. n°. 721. In beide beken heeft 
het gesteente aan de oppervlakte eene afzondering in kleine 
stukken ter grootte van fàÎ voet, welke nu eens de gedaante 
hebben van vierkante rhombische of vijfhoekige stukken, el- 
ders daarentegen kmodsvormig zijn, dat is, naar het eene einde 
smal toeloopen. De oppervlakte van dit gesteente is zeer oneffen, 
hobbelig en de kalkmergel — of de kalkbrekzie — is geheel 
en al onveranderd ter plaatse waar zij met het vulkanische 
gesteente in aanraking is. Hooger bergopwaarts, namelijk, ten 
3 
t 
