4 
ten noordoosten van de tji Kaso, in Djampang tengah, wordt 
eene laag van vulkanisch conglomeraat aangetroffen b, dat uit 
kleine vierkante stukjes bestaat, ter grootte van tàÍ duim, 
welke laag tusschen het vulkanische massagesteente a en het 
daarop rustende noordelijke uiteinde der kalkbank c is imge- 
schoven, gelijk in J. HI. Figuur 17 wordt aangetoond. Ook ver- 
der oostwaarts van deze plaats is het vulkanische liggende 
gesteente: L. ne. 724 onder de kalkbrekzie: L. n°. 725, blootge- 
legd, welke laatste aldaar bijna geheel en al uit verbrijzelde 
schelpen en koralen bestaat, namelijk, in de holen nabij het 
dorp Dòlòg, b. v. in het hol (gowah) tji Kopejah en andere, 
welke door onderaardsche beken, langs de grenzen der beide 
formatiën heenstroomende, zijn uitgespoeld geworden. Het 
schijnt derhalve, dat de vulkanische liggende laag alhier, te 
rekenen van de tji Soro-kloof tot in de nabijheid van Dòlòg 
eene groote horizontale uitgebreidheid bezit. Wij weten echter 
niet of het slechts eene dunne lava-laag is, rustende op nog 
lager liggende tertiaire lagen, dan wel of het de oppervlakte 
is van eene zeer dikke vulkanische bergmassa, waarop de kalk- 
mergel is afgezet geworden, welke beiden in een later tijdperk 
gezamenlijk werden opgeheven. 
5°. Breukranden van eenzijdige opheffingen. Fragmenten van het 
neptunische gebergte, die de gedaante hebben van schotsen, 
och overigens eene breedte en eene lengte bezitten van ver- 
scheidene mijlen, en slechts aan ééne zijde, naar eene rigting toe, 
opgeheven werden. Aan de breukranden, — steile wanden, — 
ziet men de koppen der lagen ontbloot. Eene tallooze menigte 
van dergelijke wanden komt op Java voor. Ik zal hier slechts 
een der grootsten opnoemen: goenoeng Brengbreng. — Deze naam 
wordt door de Javanen gegeven aan een steilen bergwand, 
welke naar het noorden en noord-noordoosten is gekeerd; deze 
is tevens bijna het eenige mij bekende voorbeeld, dat een uitge- 
strekt berg-individu, hetwelk eene lengte van verscheidene dag- 
reizen heeft met een algemeenen naam wordt bestempeld en niet 
telkens, bij elken nieuwen rotstop of hoekpunt van naam ver- 
andert; dit is reeds op zich zelf meer dan voldoende ter aan- 
duiding, dat de pbystognomie van dezen bergwand zelfs in die 
deelen, welke het verst van elkander verwijderd zijn, de groot- 
