del. 
stuk B niet zoozeer werd opgeheven, maar veeleer aan de eene 
zijde: * *, naar beneden zonk, terwijl het om het punt: O, als om 
eene as omwentelde, gelijk in J. IL Figuur 1 wordt afgebeeld. 
Het stuk A vormt de tegenwoordige Soebang-keten , benevens 
het Rantja-plateau, met zijne naar het zuiden hellende lagen; 
de breukrand a—b van het stuk B maakt de vroeger beschre- 
vene streek van het tji Djolang-dal uit, met de op den kop 
staande lagen. Behalve de op- en nederwaartsche beweging 
schijnt ter verklaring dezer verschijnselen noodig te zijn, dat 
insgelijks het plaats hebben eener zijwaartsche beweging worde 
aangenomen. 
Wanneer de hier voorafgaande beschouwingen noch de alge- 
heele — absolute — dikte derdoor ons behandelde formatie mo- 
gen hebben aangetoond, noch ons de vereischte kennis hebben 
verschaft omtrent het daaronder liggende gesteente, zoo volgt 
toch daaruit: 1o, dat het niet waarschijnlijk is, dat nog eene 
andere, le, (nept he) formatie tot grondslag aan 
de door ons behandelde vorming dient. Talrijk mogen de daadza- : 
ken genoemd worden en wel vereenigbaar met de eigenaardige 
hoedanigheid der vulkanische producten van dit eiland , welke 
aanduiden, dat alhier eene grondlaag van graniet of syeniet 
_ aanwezig is, welk gesteente dan ook in de Batta-landen op Su- 
matra als zoodanig werkelijk is te voorschijn getreden. Nopens 
de overeenkomst, welke er bestaat in de fossile organische over- 
blijfselen, in alle verschillende étages dezer formatie, sla de 
lezer op hoofdstuk 5; — 90. zien wij er uit, dat de dikte der for- 
matie ten minste 2 à 5,000 voet, en in één gedeelte van Java 
10,000 voet bedraagt. Wanneer men ontwaart, dat een groot 
gedeelte der tertiaire aardkorst, zoo als die van het distrikt 
Tjidamar, naar de eene zijde over eene uitgestrektheid van 4 
à 9 geographische mijlen gelijkmatig opgestegen, vervolgens af- 
gebroken isen dat de breukvlakte 1,550 voet diep in den bodem 
van het dal is neêrgestort, gelijk het geval is met den Breng- 
breng in het tjì Boeni-dal, dan is het noodzakelijk, ten einde 
de gelijkvormigheid eener zoo groote opheffing in hare gan- 
sche uitgestrektheid te verklaren, dat de dikte der gansche for- 
matie minstens op het dubbele gesteld worde van het zigt- 
bare gedeelte derzelve, hetwelk zich boven den bodem van 
