ler) 
a, 
De eroste-kloven in de tertiaire formatie op Java 
verdienen in het algemeen eene naauwkeurige beschouwing, 
niet slechts uithoofde van den eigendommelijken, menig werf 
uiterst schilderachtigen, woest pittoresken landvorm, welken 
zij doen ontstaan en de belangrijke ontblootingen, waartoe 
zij aanleiding geven, maar voornamelijk wegens de wijze 
waarop zij zijn ontstaan en hare vorming steeds wordt voort- 
gezet; bij den grooten toevloed van water, dat in den regentijd 
uit de hooger gelegene streken des eilands langs dezen sterk 
hellenden bodem benedenwaarts stroomt, heeft het laatstge- 
melde nog jaarlijks en onder het oog der beschouwers plaats. 
Ik kan hier slechts op eenigen der grootsten en diepsten in het 
voorbijgaan opmerkzaam maken; van verscheidenen heb ik 
reeds vroeger met een enkel woord gesproken. Van het westen 
naar het oosten gerekend, zijn het de volgenden: fji Soro, fj 
Kaso, in het distrikt Djampang koelon. “De andere liggen 
allen in de oostelijke helft van het distrikt T jidamar en in de 
westelijke helft van het regentschap Soekapoera, tot aan de 
beek (tji) Woelan. Deze streken kenmerken zich voornamelijk 
door diepe erosie-kloven. Binnen deze uitgestrektheid verheft 
zich, namelijk, noordwaarts van het neptunische land, van den 
Patoewa af tot aan gene zijde van den Tjikorai, de 6à9,000 voet 
hooge vulkanische bodem. De beken, welke deze kloven door- 
stroomen, heeten: újt Sadéa, {ji Oepih, ijt Tawon en tjt Damar; 
ook deze beide laatstgenoemden zijn verbazend diepe, steile 
erosie-dalen, welke zich ten noorden van het dorp T'jitawon tot 
ééne kloof vereenigen. Hier begint de dalbodem breeder te wor- 
den, de Hjidndies vorshjdidrets zich steeds meer en meer van 
elkander en er ontstaat eene driehoekige vlakte, gevormd door 
puinmassa’s (zand- en rolsteen-lagen ,) welke door de bandjers 
zijn bijeen gespoeld en verbreed, — een delta-land, welks breede 
basis de zuidkust is. Ook verscheidene van de volgende kloven 
hebben dergelijke breede mondingen aan de zeezijde, kleine 
delta-vlakten, waarop het bergpuin, dat door de bandjers naar 
5 
