70 
van 5, 4tot 12, ja, van een grooter aantal nevens elkander ge- 
plaatste bergrijën, die allen aan dezelfde zijde eene hellende 
vlakte, aan de tegenover gestelde zijde een meer of min steilen 
wand vormen. 
VoorBeeLpeN: a. Verscheidene deelen van Oost-Soekapoera; 
zoo is mede de schoone kultuur-vlakte van Manondjaja, Singa- 
parna, enz, welke den voet van den vulkaan Galoenggoeng 
omringt, zuidwaarts door den breukwand van dergelijke, een- 
zijdig opgehevene bergketenen begrensd. — b. De bergketenen 
op Noesa kambangan. — c. Het „Tj êlatjap-gebergte,” tusschen 
de stroomdalen der tjì Tandoi en der tji Serajoe, distrikt 
Dajoe lahoer, Mad; ênang en anderen. —d. Deelen van het „„Zuid- 
Serajoe-gebergte,” tusschen de zuidelijke vlakte van Banjoe- 
mas, Bagêlèn en de kali Serajoe. — 
ACHTSTE VORM. 
De wijze van ligging is, ten gevolge van het verbrijzelen van het 
gebergte en de verplaatsing der uit hun verband gerukte stuk- 
ken, herhaaldelijk binnen eene geringe uitgestrektheid aan af- 
wisseling onderhevig, en de bergvorm bestaat uit eene menigte 
op elkander volgende hooge en lage ketenen, rijën, welke onder 
zeer verschillende graden van helling naar tegenover gestel- 
de zijden afdalen. Deze bergvorm is slechts ontstaan ten ge- 
volge van eene nog grootere verplaatsing en omwerping der 
stukken, welke den laatst voorafgaanden vorm van ligging uit- 
maken en komt in de zoo even genoemde gebergten op enkele 
plaatsen voor. Velen der enkele stukken, der schotsen, staan 
volkomen loodregt, staan op den kop. : 
De duidelijkste wijze, waarop men zich een denkbeeld kan 
vormen van het breken der formatie in louter enkele stukken, 
van het verplaatsen, uit hun verband rukken en opheffen dezer 
stukken, die op zich zelven elk een berg- of heuvelketen vor- 
men, is door middel der drie volgende F iguren. —J. HIL. Figuur 7 
stelt voor het werkelijke verticale dwarsprofiel, in de rigting 
van het zuiden naar hiet noorden, eener oostelijke streek van 
het „Tjêlatjap-gebergte,” in het zuidwesten van Adjibarang 
