74 
welke dezelven onderling verbinden, en de dwarspoorten, die 
de ketenen doorsnijden. Van de laatstgenoemden zijn er vooral 
vier zeer duidelijk op de schets zigtbaar. Onder de menigte van 
bergketenen, welke zich door-de tusschen dezelven gelegene da- 
len of beekbeddingen als zoodanig voordoensen die tamelijk 
evenwijdig ten opzigte van elkander naar het oosten gare: 
gelijk met de meesten het geval is — naar hiet oost tén zuiden 
gerigt zijn, rijzen er drie boven de overigen op. Deze drie hoofd- 
ketenen, welker betrekkelijke hoogte met meer juistheid in 
Figuur 12 is aangeduid geworden, zijn 4: de zuidelijke neptu- 
nische opheffing, welker lagen naar het zuiden hellen, name- 
lijk, de rand van het plateau Rantja, welke het tji-Djolang-dal 
ten zuiden*begrenst en, oostwaarts van dit plateau, de goe- 
noeng Soebang, die met steiler helling dan het plateau volko- 
men in de gedaante van eene schots naar het zuiden daalt. — 
b. De noordelijke neptunische ophefling, — de voortzetting van 
den goenoeng Sèla, — welker lagen naar het noorden hellen; 
duidelijk kan men ontwaren, hoe deze lagen zich tot-in het bed 
der tji Sangaroeng voortzetten, alwaar zij onderduiken onder den 
vulkanischen bodem, namelijk, onder den zuidoostelijken voet 
‚van den vulkaan Tjerimai, die zijne lava-stroomen tot aan deze 
plaats heeft doen vloeijen: ten gevolge hiervan is de tertiaire bo- 
dem met de uitwerpselen des vulkaans tot op eene aanmerkelijke 
hoogte overdekt geworden. Alhier heeft de tji Sangaroeng zich 
een bed, eene kloof, gegraven tusschen beide formatiën; zij wijst 
derhalve de juiste grerts tusschen den neptunischen en vulka- 
nischen bodem aan. De vulkanische massa’s zijn in eene scheeve 
rigting langs de helling der neptunische bergketenen voortge- 
stroomden hebben hare grootste uitgestrektheid verkregen in 
de rigting van het oost-zuidoosten (ten opzigte van den top des 
vulkaans); zij zijn, namelijk, voortgestuwd geworden tot in de 
nabijheid van eene andere neptunische bergketen, welke door 
het centrale hoofdgebergte naar het noord-noordoosten wordt 
afgezet. In diezelfde rigting stroomt de tji Sangaroeng van 
Loeragoeng tot aan Meningtêng, welke ook hier weder de grens 
tusschen beide formatiën daarstelt: zie Figuur 11. Aan haren 
linkeroever genaderd, eindigt de vulkanische bodem plotseling 
en vormt hij eene tamelijk steile, op vele plaatsen muurvormige 
