\ 
% 
89 
hunne bovenste vlakken, — nokken, — zijn de kalksteen-kam- 
men, vooral de goenoeng Goewah, Boendoet en Awoe, welke 
het minst verbrijzeld zijn, wel hobbelig-ruw en getand, maar 
in het algemeen genomen plat, het bovenvlak gaat onder een 
regten hoek in de wanden over; verder merkt men op, dat de 
scheidings-vlakken, die dezelven afdeelen en die bij de meesten, 
vooral bij den goenoeng Goewah, in de nabijheid der merk- 
waardige holen (liang) Silanang en Tjikasang, eene duidelijke 
onderafdeeling der banken in lagen ter dikte van 8 à 10 voet 
te weeg brengen, dat, zeg ik, de scheidings-vlakken verticaal 
zijn gerigt, terwijl de menigte holen, die in deze kalkbergen 
worden gevonden, hunnen mond hebben op de bovenste platte 
vlakte der jukken en perpendiculair, van boven naar beneden, 
bij wijze van schachten, in het gesteente loopen. 
De zoo even genoemde kammen van kalkrots zijn, namelijk, 
opgerigte banken; zij staan geheel of bijna loodregt, met hunne 
smalle zijde naar boven gekeerd, zij vormen den buitensten bergzoom 
of strook van het op gelijke wijze gerigte, — op den kop staande — 
zandsteengebergte, waarvan zij vroeger het bovenste, horizontaal lig- 
gende lid witmaakten. 1) 
Het gansche gebergte, of, beter gezegd, de gansche groep 
van lagen der“tertiaire formatie, welke wij hier voor ons heb- 
ben, moet derhalve bij het omkantelen een boog minstens van 
90 graden hebben doorloopen en, in plaats van hare voormalige 
horizontale rigting, eene verticale rigtng hebben verkregen; 
ten gevolge hiervan is de breukrand, welke bij deze gebeurte- 
nis, vóór de omkanteling plaats greep, de eene zijde van het 
afgebrokene gebergte vormde, thans aan de oppervlakte van 
het land gebragt. De kalkbanken, welke vroeger het bovenste 
5 à 400 voet dikke bekleedsel van het gebergte uitmaakten, 
zijn thans de buitenste rij der bergketen geworden. 
Niet altijd wordt de torenvorm der neptunische rots-geberg- 
1) Dit gebergte , zoomede het gansche plateau van Bandong, benevens zijne omstreken, 
zijne neptunische, vulkanische en plutonische gebergten, welke op de verschillendste 
wijze met elkander zijn vereenigd, zijn, uit een geologisch oogpunt beschouwd, zoo 
merkwaardig, maar tevens zoo ingewikkeld, zoo rijk in vormen, dat slechts eene 
uitvoerige, afzonderlijke beschrijving, welke ik daaraan hoop te wijden — in staat is 
hetzelve op eene voldoende wijze te verklaren. 
