92 
het menigvuldigst aangetroffen; bij het schijnbare gemis aan 
regelmaat, uithoofde van min gewigtige afwijkingen en afwis- 
selingen in de wijze van ligging, zal echter weldra de eene of 
andere der 12 typen, als de hoofdvorm van een en hetzelfde 
landschap, uit al de overigen kunnen herkend worden. 
De hoogte, waartoe het neptunische gebergte is opgedreven 
geworden, gaat slechts in de Preanger-Regentschappen; name- 
lijk, in de streken, die zuidelijker dan de Gêdé zijn gelegen en 
zich uitstrekken van de Wijnkoopsbaai tot aan den meridiaan 
van den berg Sawal, dikwerf die van 3,000 voet te boven; 
ja, in enkele gedeelten dezer Regentschappen, namelijk, in de 
omstreken der bergen Patoewa en Tiloe, is het neptunische ge- 
bergte ter hoogte van 6,000 voet opgeheven geworden; maar 
overal elders op Java komt het niet tot in de zone van 2,000 
voet, ja, het heeft in de meeste gevallen eene nog veel geringere 
hoogte. Dit gebergte wordt derhalve in hoogte op gelijke wijze 
door de vulkanen te boven gegaan, als hetzelve deze laatsten 
in horizontale uitgebreidheid overtreft. Op gelijke wijze als de 
verhouding van het neptunische gebergte tot de vulkanen in 
dit opzigt, — dat is, tot de oppervlakte, welke alle vuurbergen 
van Java gezamenlijk beslaan, — staat als 4 tot.1, zoo zien wij, 
dat ook de hoogte der vulkanische kegels, — wanneer deze 
__ gemiddeld op 9,500 voet worden aangenomen, — tot de ge- 
middelde hoogte van het neptunische gebergte, — dat wij op 
1,900 voet mogen stellen, — in eene gelijke verhouding staat, 
namelijk, in rede als 4 tot 4. | 
Door de veelvuldige herhaling der 12 tertiaire land vor- 
men, de wijze, waarop zij zich met elkander vereenigen, door 
alluviaal-vlakten worden afgewisseld of door vulkanische ke- 
gelbergen worden vaneen gescheiden, wordt het groote geheel 
zamengesteld, — het eiland Java, dat een zoo grooten rijkdom 
aan bergen en dalen van verschillenden vorm bezit: wat be- 
treft zijne gedaante en hoogte-ontwikkeling in het algemeen, 
ontstaan uit de vereeniging van al zijne land- en berg-indivi- 
duêën, dit onderwerp hebben wij reeds behandeld in het eerste 
hoofdstuk der 1ste afdeeling (zie 1. bladz. 1—87, benevens de 
hoogte-kaarten n°. 1—12.). Gelijk wij daar ter plaatse slechts 
het oog gevestigd hadden op de uiterlijke gestalte van het 
