116 
gekeerde helling, de gedaante van een plateau aan, alvorens 
deze in het dal der tji Longan afdaalt. In dit dal is het, dat de 
hoofdesa van het distrikt Tradjoe, namelijk, desa Dêdél is ge- 
legen. Op dit plateau — of vlakken voorsprong, — westwaarts 
van Dèédèl, wordt in een grof korreligen, zandsteenachtigen kalk- 
steen of kalkbrekzie: L. no. 981, 982, het hol (gowah) Lingo- 
manik gevonden, aan welks ingang, als ook in zijn binnenste 
gedeelte het gesteente ontbloot is. Het vormt hier de boven- - 
ste, dekkende laag van het gebergte en bestaat uit eene bank, 
welke minstens eene dikte van 50 voet heeft en welke, althans 
op de meeste plaatsen, geheel en al uit mikroskopisch kleine 
schelpen is zamengesteld, namelijk, Foraminiferen (Gephalopo- 
da Foramimifera d'Orb.), die slechts de grootte van zandkorrels 
bezitten en waartusschen slechts weinige andere fossile over- 
blijfselen van grootere soort worden aangetroffen. — Eene derge- 
lijke kalkbrekzie van vaal witte kleur, geheel en al bestaande 
uit Foraminiferen ter grootte van Là lijn is n°. 454: deze schel- 
pen, zoo als zij zich aan de oppervlakte voordoen, hebben eene 
groote overeenkomst met zekere soorten van het zwam-ge- 
slacht Hysterium. 
r. In het hoogste, noordelijke gedeelte van haren loop 
stroomt de tji Bèrèm tusschen twee parallelle bergketenen, die 
zich in de rigting van het westen naar het oosten uitstrekken; 
zij zijn gelegen in het distrikt Karang in Soekapoera. De wan- 
den van dit dal, aan welks oostelijke uiteinde het dorp Kan- 
kareng is gelegen, bestaan uit eene meer dan honderd voet 
dikke bank van kalkmergel of kalkzandsteen: L. n°. 1027 — 
1052; dit gesteente heeft uiterlijk eene geel bruine kleur, ter- 
wijl het onverweerde binnenste gesteente, 4 voet van de op- 
pervlakte af gerekend, grijsachtig blaauw is gekleurd. Hetzelve 
bevat insgelijks erratische kolen (kolennesten uit platgedrukte 
boomstammen gevormd): L. n°. 555 — en komt op een aantal 
plaatsen van de regterzijde van het dal in een veranderden 
toestand voor, namelijk, geheel en al overgegaan in kiezel- 
schiefer: L. n°. 1057. Deze bank rust op een hard gewordenen, 
plastischen thon van grijze kleur: L. ne. 1027, welke in den 
dalbodem, zoowel in de bedding, als nabij den linkeroever 
der beek ontbloot wordt aangetroffen; zij bevat de volgende 
